Jeśli pracujesz z wodnymi systemami ochrony przeciwpożarowej, norma NFPA 25 jest już częścią Twojego zawodowego słownika. Znasz cykle inspekcji, rozumiesz ramy ITM i zbudowałeś swoje programy zgodności w oparciu o poprzednie edycje normy. Dlatego kiedy pojawia się nowa edycja, prawdziwe pytanie nie brzmi, czy ma ona znaczenie. Chodzi o to, co się zmieniło i jak szybko należy działać. Edycja NFPA 25 z 2026 roku to nie tylko porządki administracyjne. Zmiany odzwierciedlają zgromadzone doświadczenie praktyczne, zmiany w filozofii egzekwowania przepisów oraz odpowiedzi na luki ujawnione podczas rzeczywistych programów ITM. Niektóre aktualizacje to udoskonalenia. Inne stanowią istotne odstępstwa od tego, z czym pracowali praktycy. Oto, co musisz wiedzieć.

Rozdział 1: Administracja i wyjaśnienie roli inspektora

  • Ocena, czy system ochrony przeciwpożarowej jest prawidłowo zaprojektowany dla zagrożenia, przed którym chroni, wykracza poza zakres działalności serwisowej NFPA 25, a wydanie z 2026 roku jasno określa tę granicę. Dostawcy usług ITM nie są zobowiązani do dokonywania takich ustaleń, a właściciele nie powinni tego od nich oczekiwać. Odpowiedzialność ta spoczywa na właścicielu, który może potrzebować zatrudnić wykwalifikowanego projektanta, aby w pełni ocenić ryzyko, szczególnie w przypadku zmiany warunków użytkowania, składowania lub zajmowania obiektu. Ta granica jest częścią normy od pewnego czasu. Wydanie z 2023 roku doprecyzowało, że inspektorzy nie są odpowiedzialni za weryfikację dokładności instalacji, a wydanie z 2026 roku rozszerza to, uznając, że istnieją pewne zadania w ramach NFPA 25, które wymagają od inspektora weryfikacji elementów projektu, takie jak systemy zraszania wodą zgodnie z rozdziałem 10, a norma obecnie uwzględnia te przypadki. W wydaniu z 2026 roku wyjaśniono również, że inspektorzy nie mają zakazu informowania właściciela o obawach dotyczących bezpieczeństwa pożarowego i życia, gdy zauważą coś, co wzbudza podejrzenia, nawet jeśli wykracza to poza formalny zakres ich ITM. Informację tę należy przekazywać niezależnie od formalnego raportu z inspekcji, a dalsze działania w związku ze zidentyfikowanymi obawami należą do właściciela, a nie dostawcy ITM.

Rozdział 4: Wymagania ogólne i kilka istotnych aktualizacji

  • Wykwalifikowany personel. Edycja z 2026 r. wprowadza znaczącą zmianę w sposobie traktowania wymagań dotyczących kwalifikacji personelu. Wcześniej normatywne kryteria kwalifikacyjne znajdowały się w obowiązkowej części normy, co czyniło je wymaganiami egzekwowalnymi. W edycji z 2026 r. zapis ten został przeniesiony do załącznika, gdzie służy obecnie jako zalecane wytyczne i ilustrujące, jak wyglądają kwalifikacje, a nie jako obowiązkowa lista kontrolna. Uzasadnienie tej zmiany jest uzasadnione. Normatywne wymagania dotyczące kwalifikacji personelu są lepiej określone w przepisach lokalnych niż w krajowej normie ITM. Różne jurysdykcje mają różne systemy licencjonowania, a uniwersalny obowiązkowy wymóg w normie może powodować konflikty z prawem stanowym i lokalnym. Praktycznym wnioskiem jest to, że wymagania lokalne mają obecnie większe znaczenie niż kiedykolwiek wcześniej w tej kwestii. Jeśli w Twojej jurysdykcji obowiązują wymagania dotyczące licencji lub certyfikacji dla personelu ITM, to te wymagania mają pierwszeństwo i musisz wiedzieć, jakie one są. Zapisy w załączniku pozostają użytecznym punktem odniesienia do oceny kwalifikacji w przypadku, gdy lokalne wymagania nie istnieją lub nie są wystarczająco szczegółowe, aby zapewnić jasne wytyczne.
  • Zamarznięte systemy są teraz formalnie uszkodzone. Każdy wodny system przeciwpożarowy z lodem w rurach między urządzeniami doprowadzającymi wodę a odprowadzającymi jest teraz klasyfikowany jako uszkodzony, a nie tylko wadliwy. Taka klasyfikacja uruchamia pełny protokół reagowania na uszkodzenia, obejmujący obowiązek powiadomienia i ocenę nadzoru pożarowego. Częściowe rozmrożenie i przywrócenie do eksploatacji jest niedopuszczalne.
  • Powiadomienie straży pożarnej jest teraz jednoznaczne. Zmienione wymogi dotyczące powiadamiania o niepełnosprawności wymagają teraz wyraźnego powiadomienia lokalnej straży pożarnej o stwierdzeniu niepełnosprawności, zarówno w scenariuszach zaplanowanych wcześniej, jak i awaryjnych. Wcześniej powiadomienie straży pożarnej było bardziej dorozumiane. Pracownicy powinni odpowiednio zaktualizować swoje procedury dotyczące niepełnosprawności.
  • Korekta uszkodzeń i niedoborów ma obecnie zalecane ramy czasowe. Wydanie z 2026 roku zawiera wytyczne zawarte w załączniku w sekcji A.4.1.6.2, zgodnie z którymi krytyczne usterki powinny zostać usunięte w ciągu 30 dni, usterki niekrytyczne w ciągu 90 dni, a uszkodzenia tak szybko, jak to możliwe. Są to wytyczne zawarte w załączniku, a nie tekst obowiązkowy, ale stanowią uznany punkt odniesienia w zakresie egzekwowania przepisów. Należy oczekiwać, że AHJ będą stosować te ramy czasowe w rozmowach dotyczących egzekwowania przepisów. W przypadku dostawców usług korekta usterek nie jest już kwestią otwartą. Należy dokumentować ustalenia, przekazywać właścicielom pisemne ramy czasowe i monitorować działania naprawcze aż do ich zamknięcia.
  • Nieaktywne systemy muszą być teraz prawidłowo identyfikowane. W przypadku porzucenia całego lub części systemu, należy zdemontować zraszacze, zawory węży, węże i urządzenia alarmowe. Porzucone rury i zawory muszą być jednoznacznie oznaczone, aby zapobiec pomyleniu ich z aktywnymi elementami systemu, co jest kluczowym czynnikiem bezpieczeństwa zarówno dla służb ratowniczych, jak i personelu ITM. NFPA
  • Wartości współczynnika C w systemach suchych i wstępnie sterowanych. Ta zmiana dotyczy stosunkowo technicznego, ale istotnego z punktu widzenia operacyjnego problemu związanego z konserwacją systemów ograniczania korozji, stosowanych do uzasadnienia podwyższonych wartości współczynnika C w systemach suchych i wstępnie sterowanych. Zgodnie z normą NFPA 13, niektóre technologie ograniczania korozji, w tym generatory azotu, inhibitory korozji parowej i systemy podciśnieniowe, zezwalają na stosowanie współczynnika C Hazena-Williamsa wynoszącego 120 zamiast standardowej, niższej wartości 100. Wyższa wartość współczynnika C skutkuje korzystniejszymi obliczeniami hydraulicznymi, umożliwiając stosowanie mniejszych rozmiarów rur i tańszych systemów, dlatego wiele systemów jest projektowanych z uwzględnieniem tego współczynnika. Współczynnik C opisuje względną chropowatość wnętrza rury i uwzględnia narastanie korozji w okresie eksploatacji systemu. Stwierdzono, że narastanie ubocznych produktów korozji jest bardziej nasilone w systemach suchych niż w systemach mokrych, dlatego zaleca się stosowanie innych współczynników C. W przypadku stosowania technologii ograniczania korozji w celu uzasadnienia wyższej wartości, technologia ta musi być utrzymywana przez cały okres eksploatacji systemu, w przeciwnym razie jej zalety hydrauliczne zanikają. Edycja z 2026 roku czyni ten obowiązek egzekwowalnym na mocy normy NFPA 25. Systemy ochrony przed korozją muszą być obecnie kontrolowane, testowane i konserwowane zgodnie z normą i instrukcjami producenta. Jeśli system ochrony przed korozją nie utrzymuje warunków uzasadniających podwyższoną wartość współczynnika C, należy go ponownie przeliczyć pod względem hydraulicznym, przyjmując wartość współczynnika C równą 100 i w razie potrzeby zmodyfikować. Systemy zaprojektowane z uwzględnieniem wartości współczynnika C równej 120 mogą być niewystarczające pod względem hydraulicznym, jeśli urządzenia do ochrony przed korozją nie będą odpowiednio konserwowane, a ta zmiana niweluje tę lukę.

Rozdział 5: Systemy tryskaczowe i główne zmiany o długoterminowych konsekwencjach

  • Należy zająć się tryskaczami w lokalach mieszkalnych zainstalowanymi 50 lub więcej lat temu. Jest to jedna z najważniejszych zmian w wydaniu z 2026 roku. Tryskacze w lokalach mieszkalnych (kategoria obejmująca pokoje hotelowe, akademiki, apartamenty, apartamenty i sypialnie w domach opieki), które były użytkowane przez 50 lat lub dłużej, muszą zostać wymienione na tryskacze o szybkim czasie reakcji lub poddane testom reprezentatywnych próbek w celu potwierdzenia, że wskaźnik czasu reakcji nie przekracza 65 m·s½. Powód jest prosty: nowoczesne meble powodują znacznie szybsze pożary niż te sprzed 50 lat. Tryskacze o standardowym czasie reakcji zainstalowane w latach 70. XX wieku mogą działać zbyt wolno w obecnych warunkach pożarowych. Właściciele i usługodawcy zarządzający wieżowcami mieszkalnymi, hotelami i podobnymi obiektami powinni już teraz zacząć identyfikować rocznik zainstalowanych tryskaczy.
  • Rozety i nakładki są teraz elementem podlegającym przepisom. Edycja z 2026 roku wymaga, aby brakujące lub uszkodzone rozety i nakładki tryskaczy wpuszczanych, zlicowanych i ukrytych zostały wymienione na elementy z oryginalnego zestawu, objęte ochroną. Należy również wymienić rozety uszczelnione lub przyklejone do sufitów, ponieważ mogą one fizycznie uniemożliwić prawidłowe rozmieszczenie tryskaczy. Jeśli wymieniona na ochronę rozeta nie jest już dostępna w sprzedaży, należy wymienić cały zestaw tryskaczy. Powód, dla którego ma to znaczenie, wykracza poza samą rozetę – metalowe rozety często stanowią wyjątek, umożliwiając przenikanie tryskaczy przez konstrukcję ognioodporną bez konieczności stosowania uszczelnienia przeciwpożarowego. Brakująca lub uszkodzona rozeta może obniżyć ognioodporność budynku.
  • Wymagania dotyczące zapasowego klucza i szafki zraszaczy. Edycja z 2026 roku kodyfikuje dwa wymagania, które wspólnie poprawiają rozliczalność systemu na poziomie szafki zraszaczy. Po pierwsze, w obiekcie musi znajdować się jeden klucz określony przez producenta, wraz z zapasowymi tryskaczami dla każdego zainstalowanego typu. Wcześniej było to wymagane. Teraz jest to egzekwowalne, a władze lokalne mają wyraźne prawo do powoływania się na jego brak jako na wadę. Prawidłowy klucz ma znaczenie z przyczyn wykraczających poza zgodność z przepisami. Chroni on zraszacz przed uszkodzeniem podczas instalacji lub naprawy, a jeśli zraszacz przypadkowo się uruchomi, użycie niewłaściwego klucza do jego zresetowania może spowodować uszkodzenie, które utrudni badanie kryminalistyczne zdarzenia. Po drugie, bardziej szczegółowa lista tryskaczy musi być teraz umieszczona wewnątrz szafki i musi zawierać: numer SIN, jeśli jest zainstalowany, producenta, model, współczynnik K, typ deflektora, czułość termiczną, ciśnienie znamionowe, temperaturę znamionową, numer modelu klucza, liczbę zainstalowanych tryskaczy, liczbę przechowywanych w szafce oraz datę wydania lub aktualizacji listy. Dokładna wiedza o tym, jakie tryskacze są zainstalowane w budynku, jest niezbędna do reagowania na wycofania produktów. Zawiadomienie o wycofaniu produktu jest skuteczne tylko wtedy, gdy właściciel i serwisant mogą szybko ustalić, czy wadliwy produkt jest obecny i w jakiej ilości. Jeśli zraszacze zostaną wymienione lub uzupełnione o inny model, lista musi to odzwierciedlać. Specjaliści ITM powinni dodać weryfikację listy szafek do każdej listy kontrolnej inspekcji, z potwierdzeniem, że zawartość spełnia wymagania i że data aktualizacji odzwierciedla aktualną konfigurację systemu.

Rozdział 13: Wspólne elementy i zawory

  • Kontrole zaworów węży zmieniają się z rocznych na kwartalne. Wydanie z 2026 roku rozwiązuje długotrwały konflikt między rozdziałem 6 a rozdziałem 13 dotyczącym częstotliwości kontroli zaworów węży. Rozdział 6 wymagał corocznej kontroli, podczas gdy rozdział 13 wymagał kwartalnej, pozostawiając praktyków bez jasnej odpowiedzi. Wydanie z 2026 roku usuwa kryteria kontroli z rozdziału 6 i ustanawia kwartalną częstotliwość jako obowiązującą w przyszłości. To zwiększenie częstotliwości odzwierciedla fakt, że uszkodzone gwinty, brakujące nakrętki, nieszczelne zawory i zatory mogą rozwinąć się w ciągu roku. Kwartalne kontrole zmniejszają to ryzyko i poprawiają gotowość systemu. Wydanie dodaje również nowy wymóg, zgodnie z którym nakrętki przyłączy węży, które nie są przystosowane do ciśnienia, muszą mieć otwór o średnicy co najmniej 1/8 cala (3,8 mm). Ten otwór odpływowy rozwiązuje realny problem bezpieczeństwa. Nakładki zaworów węży zazwyczaj nie są przeznaczone do utrzymywania ciśnienia, więc jeśli zawór węża jest nieszczelny, a nakładka nie ma otworu, ciśnienie może wzrosnąć za nakładką i stworzyć niebezpieczną sytuację, która może spowodować poważne obrażenia. Otwór odpływowy zmniejsza to ryzyko, umożliwiając ujście ciśnienia, a nie jego akumulację. Pełni on również funkcję drugorzędną podczas kontroli: zaślepka z otworem odpływowym natychmiast uwidacznia, że zawór nie jest całkowicie zamknięty, zapobiegając błędnemu założeniu, że system jest bezpieczny, gdy tak nie jest.
  • Zawory wstępnego działania i zalewowe wymagają corocznych przeglądów wewnętrznych. Historycznie zawory, które można było resetować bez zdejmowania płyty czołowej, mogły być poddawane przeglądom wewnętrznym tylko co pięć lat. Edycja z 2026 roku całkowicie znosi ten wymóg. Konstrukcja zaworu nie determinuje już obowiązującej częstotliwości, a pięcioletni okres nie jest już dostępny dla wszystkich typów zaworów. Uzasadnienie jest proste: pięcioletni okres pozostawiał okno, w którym wewnętrzne uszkodzenia, w tym korozja, zanieczyszczenia i zużycie podzespołów, mogły pozostać niezauważone wystarczająco długo, aby wpłynąć na wydajność. Dostawcy usług, jeśli w programach lub umowach ITM wymagany był pięcioletni okres dla zaworów resetowalnych, powinni je zaktualizować już teraz. W przypadku zaworów AHJ wymóg coroczny ma zastosowanie uniwersalne i nie ma żadnych wyjątków.
  • Badania hydrostatyczne rurociągów FDC. Edycja z 2026 roku rozszerza zwolnienie z pięcioletniego badania hydrostatycznego dla krótkich odcinków rurociągów straży pożarnej, podwyższając próg z 4 stóp (1,2 m) do 10 stóp (3 m). Aby zakwalifikować się do badania, rurociąg musi umożliwiać wizualną inspekcję zarówno wewnętrzną, jak i zewnętrzną. Inspekcję wewnętrzną można przeprowadzić za pomocą kamery wideo typu push-style, która jest łatwo dostępna i ekonomiczna w przypadku odcinków o tej długości, a to zwolnienie nie zastępuje wymaganych inspekcji zewnętrznych. Zmiana ta odzwierciedla praktyczną rzeczywistość, którą rozpozna każdy, kto podejmował próby hydrostatyczne na krótkich odcinkach rurociągów FDC. Geometria tych odcinków nie nadaje się do wiarygodnego badania, co utrudnia dokładne przeprowadzenie badań hydrostatycznych i ogranicza ich wartość w tej skali. Inspekcja wizualna z wykorzystaniem akceptowanych metod jest zgodna z innymi praktykami inspekcji rurociągów, już uznanymi przez normę i stanowi bardziej niezawodne podejście do rurociągów w tym zakresie.
  • Kwartalne testy urządzeń nadzorujących elektrozawory. Edycja z 2026 roku wprowadza wymóg kwartalnych testów urządzeń nadzorujących elektrozawory, które monitorują położenie cewki w siłownikach elektrycznych sterujących zaworami wstępnego działania i zaworami zalewowymi. Problem, którego to dotyczy, jest prosty i poważny. Cewki elektrozaworów są często demontowane z elektrozaworów w terenie, a bez cewki elektrozawór nigdy się nie otworzy. W systemach wstępnego działania i zalewowych, które opierają się na napędzie elektrycznym, elektrozawór jest wymaganym elementem sekwencji uruchamiania. Brak cewki oznacza, że zawór nie otworzy się w przypadku pożaru, niezależnie od tego, czy wszystkie pozostałe elementy systemu działają dokładnie tak, jak zostały zaprojektowane. Nadzór nad cewką zapewnia, że system będzie działał zgodnie z przeznaczeniem w momencie użycia. Kwartalne testy wypełniają tę lukę i powinny być włączone do procedur kontroli systemów wstępnego działania i zalewowych. W przypadku zaworów AHJ stanowi to wyraźny punkt odniesienia dla zgodności, którego wcześniej nie było.

Co to oznacza dla Twojego programu ITM

Środowisko egzekwowania przepisów dotyczących NFPA 25 staje się coraz bardziej ustrukturyzowane. AHJ coraz częściej integrują raportowanie stron trzecich z ramami redukcji ryzyka dla społeczności, wykorzystując dane w czasie rzeczywistym do monitorowania nieruchomości, które są przeterminowane w inspekcji lub wykazują nierozwiązane uchybienia. Raportowanie stron trzecich staje się warunkiem zgodności w coraz większej liczbie jurysdykcji, a nie tylko udogodnieniem. W tym kontekście praktyczna droga naprzód jest jasna. Uzyskaj kopię normy (bezpłatna wersja tylko do odczytu jest dostępna na stronie internetowej NFPA) i porównaj ją wiersz po wierszu z obecnymi formularzami i harmonogramami inspekcji. Zaktualizuj listy kontrolne, interwały serwisowe i umowy przed lokalnym przyjęciem wydania z 2026 roku. Przeszkol techników terenowych w zakresie nowych wymagań. Wprowadź proces śledzenia uszkodzeń i uchybień, który dokumentuje ustalenia, przekazuje je właścicielom i śledzi korekty do zamknięcia w nowych ramach czasowych. I zaangażuj się w swój AHJ na wczesnym etapie. Zrozumienie, kiedy i w jaki sposób planują lokalnie egzekwować wydanie z 2026 roku, daje Ci możliwość proaktywnego wprowadzania korekt, zanim problemy ze zgodnością pojawią się w terenie. Wydanie normy NFPA 25 z 2026 roku znacząco podnosi poprzeczkę. Organizacje, które przygotują się teraz, będą traktować te zmiany jako rutynowe aktualizacje. Te, które poczekają, będą traktować je jako problemy ze zgodnością.

Podaj swój adres e-mail, aby pobrać pełną wersję przewodnika.

E-mail CAPTCHA