Podaj swój adres e-mail, aby pobrać pełną wersję przewodnika.
E-mail CAPTCHA
W ramach procesu opracowywania Przewodnika po promowaniu automatycznych systemów tryskaczowych przeciwpożarowych: Mapa drogowa dla rzecznictwa, IFSA przeprowadziła ankietę wśród międzynarodowych rzeczników systemów tryskaczowych przeciwpożarowych na temat ich doświadczeń, prosząc ich o ocenę 10 powszechnych strategii mających na celu zwiększenie wykorzystania automatycznych systemów tryskaczowych przeciwpożarowych.
Jedną ze strategii, o których ocenę zostali poproszeni, było „Zachęcanie do zniżek na ubezpieczenia nieruchomości na instalacje zraszaczy”. Strategia ta spadła jeszcze niżej na ich liście rankingowej. Najskuteczniejszą strategią, którą uznali za najskuteczniejszą, było „Przekonywanie autorów przepisów do wymagania instalacji zraszaczy dla określonych obiektów”. Zniżki na ubezpieczenia nieruchomości zajęli znacznie niższe miejsce na liście, uzyskując sześć na dziesięć punktów.
Zachęty ubezpieczeniowe były historycznie głównym motorem napędowym wdrażania systemów tryskaczy przeciwpożarowych, szczególnie w pierwszym stuleciu ich użytkowania. Chociaż zwolennicy systemów tryskaczy przeciwpożarowych plasowali zachęty ubezpieczeniowe niżej na liście, pozostają one istotnym czynnikiem motywującym w regionach świata, w których brakuje rygorystycznych przepisów budowlanych lub nakazów.
Tryskacze przeciwpożarowe i rewolucja przemysłowa
Branża ubezpieczeń majątkowych doceniła skuteczność systemów zraszaczy już w czasach rewolucji przemysłowej, kiedy to ustanowiła systemy taryfowe, aby zachęcić właścicieli nieruchomości do ochrony swoich budynków. Jeszcze zanim systemy zraszaczy stały się powszechnie dostępne, ubezpieczyciele promowali stosowanie bezpiecznych dla ognia praktyk budowlanych, takich jak stosowanie materiałów niepalnych. Znanym przykładem historycznym jest wstrzymanie przez Lloyds of London polis ubezpieczeniowych od ognia w Chicago w 1871 roku z powodu obaw o niebezpieczne praktyki budowlane – zaledwie rok przed wielkim pożarem Chicago.
Jednym z pierwszych orędowników stosowania tryskaczy przeciwpożarowych był Zachariah Allen, właściciel przędzalni tekstylnej w Nowej Anglii. Po modernizacji swojej przędzalni poprzez wprowadzenie zabezpieczeń przeciwpożarowych i po odmowie obniżenia składki, Allen zorganizował grupę podobnie myślących właścicieli przędzalni, aby utworzyć towarzystwo ubezpieczeń wzajemnych, które ubezpieczało tylko „poważne ryzyko”. Inicjatywa ta doprowadziła do powstania Factory Mutual System – obecnie FM Global – i ugruntowała koncepcję nieruchomości o „wysokim ryzyku” (HPR), w których priorytetem są systemy tryskaczowe w celu ograniczenia strat spowodowanych pożarem.
Chociaż obniżki składek są na ogół większe w przypadku budynków wysokiego ryzyka i o dużej wartości, samo ubezpieczenie nie pokrywa wszystkich ryzyk, takich jak zagrożenia dla życia lub zakłócenia w działalności, i nie obejmuje ryzyka odpowiedzialności cywilnej w budynkach niepodłączonych do systemów zraszania.
Wspieraj zachęty oparte na ubezpieczeniach
Ponieważ instalacje tryskaczowe finansowane z ubezpieczeń są w dużej mierze prywatnymi decyzjami biznesowymi między właścicielami nieruchomości a ubezpieczycielami, grupy wsparcia zazwyczaj nie koncentrują się na tym obszarze. Najskuteczniejszym sposobem wspierania zachęt ubezpieczeniowych jest zapewnienie prawidłowego projektowania, montażu i konserwacji systemów tryskaczowych. Certyfikacja produktów i certyfikacja kompetencji osób zaangażowanych w projektowanie i instalację systemów to tematy omówione szerzej w rozdziale 4.4 Przewodnika.
Aby przeczytać całą treść rozdziału trzeciego, pobierz pełną wersję Przewodnika.
Zapraszamy do zapoznania się z kolejnym wpisem na blogu z tej serii, dotyczącym Przewodnika po promowaniu automatycznych systemów tryskaczowych: Mapa drogowa dla rzeczników. Zawiera on treść rozdziału czwartego, „Przepisy przeciwpożarowe i systemy tryskaczowe”.