در آوریل ۲۰۲۶، اتفاقی در بون ریجنسی، اندونزی، رخ داد که توجه متخصصان حفاظت در برابر آتش‌سوزی و مالکان ساختمان در سراسر جهان را جلب کرد. اداره آتش‌نشانی محلی به یک وضعیت اضطراری واکنش نشان نداد. آنها قبل از وقوع حادثه‌ای فراخوانده شدند.
به درخواست BPJS Kesehatan (آژانس ملی بیمه سلامت اندونزی)، سرویس آتش نشانی و نجات Bone Regency بازرسی کاملی از سیستم‌های حفاظت در برابر آتش ساختمان اداری این آژانس انجام داد. این تیم توسط یک مهندس واجد شرایط رهبری می‌شد و شامل شش متخصص آموزش دیده بود. آنها منتظر آتش سوزی نماندند تا شکاف‌ها را آشکار کنند. آنها به دنبال آنها رفتند.
این دقیقاً همان نوع تعهد پیشگیرانه‌ای است که جان انسان‌ها را نجات می‌دهد.
بازرسی شامل چه مواردی بود؟
تیم بازرسی سه دسته از حفاظت در برابر آتش را بررسی کرد که منعکس کننده رویکردی جامع به ایمنی ساختمان است.
حفاظت فعال در برابر آتش شامل کپسول‌های آتش‌نشانی قابل حمل، آب‌پاش‌های خودکار آتش‌نشانی، شیرهای آتش‌نشانی، سیستم‌های اعلام حریق و آشکارسازهای دود می‌شود. اینها سیستم‌هایی هستند که برای شناسایی و مهار آتش‌سوزی پس از شروع آن طراحی شده‌اند.
حفاظت غیرفعال در برابر آتش، روشنایی اضطراری، مسیرهای تخلیه، علائم خروج، نقاط تجمع و پله‌های اضطراری را پوشش می‌داد. این سیستم‌ها افراد را به سمت ایمنی هدایت کرده و گسترش آتش را در سازه کند می‌کنند.
این تیم همچنین برنامه مدیریت ایمنی در برابر آتش ساختمان را که در اندونزی با نام MKKG شناخته می‌شود، بررسی کرد. این موضوع فراتر از سخت‌افزار است و بررسی می‌کند که آیا مدیریت برنامه‌ای دارد و آیا افراد برای اقدام آماده هستند یا خیر.
این سه ستون در کنار هم، پایه و اساس یک ساختمانِ به خوبی محافظت شده را تشکیل می‌دهند.
چرا بازرسی، آزمایش و نگهداری اهمیت دارد؟
سیستم‌های حفاظت در برابر آتش مانند کلیدهای برق نیستند. نمی‌توانید فرض کنید که آنها صرفاً به این دلیل که نصب شده‌اند، کار خواهند کرد. تجهیزات فرسوده می‌شوند. اتصالات هشدار دهنده دچار خوردگی می‌شوند. سر آبپاش‌ها رنگ جمع می‌کنند. خاموش‌کننده‌ها فشار خود را از دست می‌دهند. چراغ‌های اضطراری از کار می‌افتند. بدون بازرسی، آزمایش و نگهداری منظم (ITM)، این سیستم‌ها می‌توانند دقیقاً در لحظه‌ای که بیشترین نیاز را دارند، از کار بیفتند.
داده‌های صنعتی به طور مداوم نشان می‌دهند که وقتی آب‌پاش‌های خودکار آتش‌نشانی در آتش‌سوزی ساختمانی از کار می‌افتند، دلایل اصلی آن خاموش شدن سیستم قبل از آتش‌سوزی، عدم نگهداری یا اجزایی است که از ابتدا هرگز در وضعیت کار نبوده‌اند. هر یک از این خرابی‌ها قابل پیشگیری هستند.
ITM یک چک‌باکس بوروکراتیک نیست. این تفاوت بین سیستمی است که کار می‌کند و سیستمی که فقط به نظر می‌رسد کار می‌کند.
مثال Bone Regency استاندارد صحیح را تعیین می‌کند
آنچه در این داستان برجسته است، نه تنها خودِ بازرسی، بلکه دلیل آن نیز هست. BPJS Kesehatan درخواست آن را داد. یک آژانس بهداشتی دولتی، که مسئول هزاران کارمند و اعضای جامعه‌ای است که به آنها خدمت می‌کند، ابتکار عمل را به دست گرفت. آنها منتظر نماندند تا یک مقام رسمی درِ خانه را بزند. آنها خواستار ارزیابی طبق شرایط خودشان شدند.
اندی سوپریادی، سرپرست آتش‌نشانی، به وضوح هدف را بیان کرد: «این بخشی از تلاش‌های ما برای پیشگیری و کاهش ریسک است.» این لحن، نشان‌دهنده درک ایمنی در برابر آتش‌سوزی به عنوان یک مسئولیت مداوم است، نه یک رویداد یک‌باره.
فراخوانی برای اقدام
هر مالک ساختمان و مدیر تأسیسات باید یک سؤال ساده بپرسد: آخرین باری که سیستم‌های حفاظت در برابر آتش شما توسط متخصصان واجد شرایط به طور کامل بازرسی و آزمایش شدند، چه زمانی بود؟
آخرین باری که تجهیزات را دیدید چه زمانی بود؟ آخرین باری که عملکرد آن طبق طراحی تأیید شد چه زمانی بود؟
استانداردهایی مانند NFPA 25 (سیستم‌های حفاظت در برابر آتش مبتنی بر آب) و NFPA 72 (سیستم‌های اعلام حریق) الزامات دقیقی را برای فراوانی و روش‌های ITM ارائه می‌دهند. این استانداردها به این دلیل وجود دارند که جامعه متخصصان حفاظت در برابر آتش، از طریق تجربه و ضرر، آموخته‌اند که وقتی سیستم‌ها نادیده گرفته می‌شوند، چه اتفاقی می‌افتد.
دولت بون ریجنسی و BPJS Kesehatan نشان دادند که جدی گرفتن ایمنی در برابر آتش یک انتخاب است و آنها انتخاب درستی کردند. مالکان ساختمان‌ها و سازمان‌های دولتی در همه جا می‌توانند همین کار را انجام دهند.
سیستم‌های حفاظت در برابر آتش شما فقط به اندازه آخرین باری که کسی عملکرد آنها را تأیید کرده، خوب هستند. بازرسی را برنامه‌ریزی کنید. سیستم‌ها را آزمایش کنید. تجهیزات را نگهداری کنید.
زندگی به آن بستگی دارد.
متن کامل مقاله را اینجا بخوانید: https://bone.go.id/2026/04/18/tingkatkan-mitigasi-risiko-tim-damkar-bone-sistem-kebakaran-bpjs-kesehatan/