اگر با سیستم‌های حفاظت از آتش مبتنی بر آب کار می‌کنید، NFPA 25 از قبل بخشی از واژگان حرفه‌ای شما است. شما چرخه‌های بازرسی را می‌دانید، چارچوب ITM را درک می‌کنید و برنامه‌های انطباق خود را بر اساس نسخه‌های قبلی استاندارد بنا نهاده‌اید. بنابراین وقتی نسخه جدیدی از راه می‌رسد، سوال واقعی این نیست که آیا مهم است یا خیر. این است که چه چیزی تغییر کرده است و شما چقدر سریع باید اقدام کنید. نسخه 2026 NFPA 25 یک کار اداری نیست. این تغییرات منعکس کننده تجربیات میدانی انباشته شده، تغییرات در فلسفه اجرا و پاسخ به شکاف‌هایی است که در طول برنامه‌های ITM در دنیای واقعی ظاهر شده‌اند. برخی از به‌روزرسانی‌ها اصلاحات هستند. برخی دیگر نشان‌دهنده انحرافات اساسی از آنچه متخصصان با آن کار کرده‌اند، هستند. در اینجا چیزی است که باید بدانید.
فصل 1: مدیریت و تبیین نقش بازرس
- ارزیابی اینکه آیا یک سیستم حفاظت در برابر آتش‌سوزی به درستی برای خطری که از آن محافظت می‌کند طراحی شده است یا خیر، خارج از محدوده فعالیت خدماتی NFPA 25 است و نسخه 2026 این مرز را روشن می‌کند. ارائه دهندگان خدمات ITM ملزم به تعیین این موضوع نیستند و مالکان نباید از آنها انتظار چنین کاری داشته باشند. این مسئولیت بر عهده مالک است که ممکن است نیاز به استخدام یک متخصص طراحی واجد شرایط برای ارزیابی کامل ریسک داشته باشد، به ویژه هنگامی که شرایط سکونت، استفاده یا نگهداری تغییر کرده باشد. این مرز مدتی است که بخشی از استاندارد بوده است. نسخه 2023 تصریح کرد که بازرسان مسئول تأیید صحت نصب نیستند و نسخه 2026 با اذعان به اینکه وظایف خاصی در NFPA 25 وجود دارد که بازرس را ملزم به تأیید عناصر طراحی، مانند سیستم‌های اسپری آب تحت فصل 10 می‌کند، بر این اساس بنا شده است و استاندارد اکنون این موارد را در نظر می‌گیرد. نسخه ۲۰۲۶ همچنین تصریح می‌کند که بازرسان از انتقال نگرانی‌های مربوط به آتش‌سوزی و ایمنی جانی به مالک در صورت مشاهده موردی که هشداردهنده است، منع نشده‌اند، حتی اگر خارج از محدوده رسمی ITM آنها باشد. این ارتباطات باید جداگانه از گزارش بازرسی رسمی انجام شود و پیگیری هرگونه نگرانی شناسایی‌شده بر عهده مالک است، نه ارائه‌دهنده ITM.
فصل ۴: الزامات عمومی و چندین به‌روزرسانی تأثیرگذار
- پرسنل واجد شرایط. نسخه ۲۰۲۶ تغییر قابل توجهی در نحوه رسیدگی به الزامات صلاحیت پرسنل ایجاد می‌کند. پیش از این، معیارهای صلاحیت تجویزی در بدنه اجباری استاندارد وجود داشت و آنها را به الزامات قابل اجرا تبدیل می‌کرد. در نسخه ۲۰۲۶، این زبان به یک ضمیمه منتقل شده است، جایی که اکنون به عنوان راهنمایی توصیه شده و مثال‌های توضیحی از چگونگی صلاحیت‌ها به جای یک چک لیست اجباری عمل می‌کند. استدلال پشت این تغییر منطقی است. الزامات صلاحیت تجویزی پرسنل از طریق قوانین محلی به طور مناسب‌تری نسبت به استاندارد ملی ITM تعیین می‌شوند. حوزه‌های قضایی مختلف رژیم‌های صدور مجوز متفاوتی دارند و یک الزام اجباری یکسان در استاندارد می‌تواند با قوانین ایالتی و محلی تضاد ایجاد کند. نکته عملی این است که الزامات حوزه قضایی محلی اکنون بیش از هر زمان دیگری در این موضوع اهمیت دارند. اگر حوزه قضایی شما الزام صدور مجوز یا صدور گواهینامه برای پرسنل ITM دارد، آن الزام حاکم است و شما باید بدانید که چیست. زبان ضمیمه همچنان یک معیار مفید برای ارزیابی صلاحیت‌ها در جایی است که الزامات محلی وجود ندارد یا به اندازه کافی خاص نیستند تا جهت روشنی ارائه دهند.
- سیستم‌های یخ‌زده اکنون رسماً دچار نقص فنی شده‌اند. هر سیستم حفاظت در برابر آتش مبتنی بر آب که در لوله‌کشی بین دستگاه‌های تأمین و تخلیه آب یخ داشته باشد، اکنون به عنوان سیستم دارای نقص فنی طبقه‌بندی می‌شود، نه صرفاً ناقص. این طبقه‌بندی، پروتکل کامل پاسخ به نقص فنی، شامل تعهدات اطلاع‌رسانی و ارزیابی نظارت بر آتش‌سوزی را آغاز می‌کند. سیستمی که تا حدی ذوب شده و به سرویس بازگشته باشد، قابل قبول نیست.
- اطلاع‌رسانی اداره آتش‌نشانی اکنون صریح است. الزامات اصلاح‌شده اطلاع‌رسانی در مورد نقص فنی اکنون صریحاً مستلزم اطلاع‌رسانی اداره آتش‌نشانی محلی پس از شناسایی نقص فنی است که هم سناریوهای از پیش برنامه‌ریزی‌شده و هم سناریوهای اضطراری را پوشش می‌دهد. پیش از این، اطلاع‌رسانی اداره آتش‌نشانی بیشتر ضمنی بود. متخصصان باید رویه‌های مربوط به نقص فنی خود را بر این اساس به‌روزرسانی کنند.
- اصلاح نقص و کاستی اکنون دارای بازه‌های زمانی توصیه‌شده است. نسخه ۲۰۲۶، در بخش A.4.1.6.2، راهنمایی ضمیمه‌ای را تعیین می‌کند که بر اساس آن، نقص‌های بحرانی باید ظرف ۳۰ روز، نقص‌های غیربحرانی ظرف ۹۰ روز و نقص‌ها در اسرع وقت اصلاح یا ترمیم شوند. این یک راهنمای ضمیمه است و نه یک متن اجباری، اما به عنوان یک معیار اجرایی شناخته شده عمل می‌کند. انتظار می‌رود AHJها از این بازه‌های زمانی در مکالمات اجرایی استفاده کنند. برای ارائه‌دهندگان خدمات، اصلاح مشکل دیگر نامحدود نیست. یافته‌ها را مستند کنید، بازه‌های زمانی را به صورت کتبی به مالکان ابلاغ کنید و اقدامات اصلاحی را تا زمان بسته شدن پرونده پیگیری کنید.
- سیستم‌های غیرفعال اکنون باید به درستی شناسایی شوند. در جایی که تمام یا بخشی از یک سیستم در محل رها شده است، آب‌پاش‌ها، شیرهای شلنگ، شیلنگ‌ها و دستگاه‌های هشدار باید برداشته شوند. لوله‌ها و شیرهای رها شده باید به طور منحصر به فرد شناسایی شوند تا از سردرگمی با اجزای سیستم فعال جلوگیری شود، که یک ملاحظه ایمنی حیاتی برای امدادگران و پرسنل ITM است. NFPA
- مقادیر C در سیستم‌های خشک و پیش‌عملیاتی. این تغییر به یک مسئله نسبتاً فنی اما از نظر عملیاتی مهم مربوط به نگهداری سیستم‌های کاهش خوردگی که برای توجیه مقادیر بالای C در سیستم‌های لوله خشک و پیش‌عملیاتی استفاده می‌شوند، می‌پردازد. طبق NFPA 13، برخی از فناوری‌های کاهش خوردگی، از جمله ژنراتورهای نیتروژن، مهارکننده‌های خوردگی بخار و سیستم‌های فشار منفی، استفاده از مقدار C هازن-ویلیامز ۱۲۰ را به جای مقدار استاندارد پایین‌تر ۱۰۰ مجاز می‌دانند. این مقدار C بالاتر منجر به محاسبات هیدرولیکی مطلوب‌تر می‌شود و امکان استفاده از لوله‌های با اندازه کوچکتر و سیستم‌های ارزان‌تر را فراهم می‌کند، به همین دلیل است که بسیاری از سیستم‌ها بر اساس آن طراحی می‌شوند. ضریب C زبری نسبی داخل لوله را توصیف می‌کند و تجمع خوردگی در طول عمر سیستم را در نظر می‌گیرد. مشخص شده است که تجمع محصولات جانبی خوردگی در سیستم‌های خشک بدتر از سیستم‌های مرطوب است، به همین دلیل ضرایب C متفاوتی تجویز می‌شوند. هنگامی که از فناوری کاهش خوردگی برای توجیه مقدار بالاتر استفاده می‌شود، آن فناوری باید در طول عمر سیستم حفظ شود، در غیر این صورت مزیت هیدرولیکی که ارائه می‌دهد از بین می‌رود. نسخه ۲۰۲۶ این الزام را تحت NFPA 25 قابل اجرا می‌کند. سیستم‌های کاهش خوردگی اکنون باید مطابق با استاندارد و دستورالعمل‌های سازنده، بازرسی، آزمایش و نگهداری شوند. اگر سیستم کاهش خوردگی نتواند شرایطی را که مقدار C بالا را توجیه می‌کند، حفظ کند، سیستم باید با استفاده از مقدار C برابر با ۱۰۰ از نظر هیدرولیکی دوباره محاسبه و در صورت لزوم اصلاح شود. سیستم‌هایی که با مقدار C برابر با ۱۲۰ طراحی شده‌اند، در صورت عدم نگهداری صحیح تجهیزات کاهش خوردگی، ممکن است از نظر هیدرولیکی ناکافی باشند و این تغییر این شکاف را پر می‌کند.
فصل 5: سیستم‌های آب‌پاش و تغییرات عمده با پیامدهای بلندمدت
- اسپرینکلرهای واحدهای مسکونی که ۵۰ سال یا بیشتر پیش نصب شده‌اند، باید مورد توجه قرار گیرند. این یکی از مهمترین تغییرات در نسخه ۲۰۲۶ است. اسپرینکلرهای واحدهای مسکونی (دسته‌ای که شامل اتاق‌های هتل، خوابگاه‌ها، آپارتمان‌ها، آپارتمان‌ها و اتاق‌های خواب خانه‌های سالمندان می‌شود) که ۵۰ سال یا بیشتر در حال کار بوده‌اند، یا باید با اسپرینکلرهای واکنش سریع جایگزین شوند یا نمونه‌های نماینده آزمایش شوند تا تأیید شود که شاخص زمان واکنش از ۶۵ متر مکعب بر ثانیه تجاوز نمی‌کند. دلیل آن ساده است: مبلمان مدرن آتش‌سوزی‌های بسیار سریع‌تری نسبت به ۵۰ سال پیش ایجاد می‌کنند. اسپرینکلرهای واکنش استاندارد نصب شده در دهه ۱۹۷۰ ممکن است در شرایط آتش‌سوزی فعلی خیلی کند عمل کنند. مالکان و ارائه دهندگان خدمات که مدیریت ساختمان‌های بلند مسکونی، هتل‌ها و تأسیسات مشابه را بر عهده دارند، باید از همین حالا شروع به شناسایی اسپرینکلرهای قدیمی نصب شده کنند.
- سپرها و صفحات پوششی اکنون جزو اقلام انطباق هستند. نسخه ۲۰۲۶ الزام می‌کند که سپرها و صفحات پوششی مفقود یا آسیب‌دیده برای اسپرینکلرهای توکار، هم‌سطح و مخفی با اجزای ذکر شده از مجموعه اصلی جایگزین شوند. سپرهایی که به سقف‌ها درزگیری یا چسبیده شده‌اند نیز باید تعویض شوند، زیرا می‌توانند از نظر فیزیکی مانع از استقرار صحیح اسپرینکلر شوند. اگر سپر فهرست‌شده دیگر به صورت تجاری در دسترس نباشد، کل مجموعه اسپرینکلر باید تعویض شود. دلیل این اهمیت فراتر از خود سپر است، سپرهای فلزی اغلب استثنا هستند و اجازه می‌دهند اسپرینکلر بدون نیاز به مسدود کردن دهانه، از طریق سازه‌های دارای رتبه‌بندی آتش نفوذ کند. سپر مفقود یا آسیب‌دیده ممکن است رتبه‌بندی آتش‌نشانی محل سکونت را به خطر بیندازد.
- الزامات آچار یدکی و کابینت آب‌پاش. نسخه ۲۰۲۶ دو الزام را تدوین می‌کند که برای بهبود پاسخگویی سیستم در سطح کابینت آب‌پاش با هم کار می‌کنند. اول، اکنون یک آچار مشخص‌شده توسط سازنده باید در محل به همراه آب‌پاش‌های یدکی برای هر نوع آب‌پاش نصب‌شده نگهداری شود. پیش از این، این یک رویه مورد انتظار بود. اکنون این امر قابل اجرا است و AHJها اختیار کامل دارند که فقدان آن را به عنوان یک نقص ذکر کنند. آچار صحیح به دلایلی فراتر از رعایت الزامات اهمیت دارد. این آچار از آب‌پاش در برابر آسیب در حین نصب یا تعمیر محافظت می‌کند و اگر یک آب‌پاش به طور تصادفی فعال شود، استفاده از آچار نامناسب برای تنظیم مجدد آن می‌تواند باعث آسیبی شود که بررسی قانونی رویداد را به خطر می‌اندازد. دوم، اکنون باید یک لیست دقیق‌تر از آب‌پاش‌ها در داخل کابینت نصب شود و باید شامل موارد زیر باشد: شماره شناسایی فردی (SIN) در صورت وجود، سازنده، مدل، ضریب K، نوع دفلکتور، حساسیت حرارتی، درجه فشار، درجه دما، شماره مدل آچار، تعداد نصب‌شده، تعداد ذخیره‌شده در کابینت و تاریخ صدور یا تجدیدنظر لیست. دانستن دقیق اینکه چه اسپرینکلرهایی در یک ساختمان نصب شده‌اند، برای پاسخ به فراخوان محصولات ضروری است. یک اطلاعیه فراخوان تنها در صورتی قابل اجرا است که مالک و ارائه دهنده خدمات بتوانند به سرعت تشخیص دهند که آیا محصول آسیب دیده وجود دارد و به چه مقدار. اگر اسپرینکلرها با مدل دیگری جایگزین یا دوباره پر شوند، لیست باید آن را منعکس کند. برای متخصصان ITM، تأیید لیست کابینت باید به هر چک لیست بازرسی اضافه شود، با تأیید اینکه محتویات الزامات را برآورده می‌کنند و تاریخ بازنگری منعکس کننده پیکربندی فعلی سیستم است.
فصل ۱۳: قطعات و شیرهای رایج
- بازرسی‌های شیر شلنگ از سالانه به فصلی تغییر می‌کند. نسخه ۲۰۲۶، تضاد دیرینه بین فصل ۶ و فصل ۱۳ در مورد دفعات بازرسی شیر شلنگ را حل می‌کند. فصل ۶ بازرسی سالانه را الزامی می‌دانست در حالی که فصل ۱۳ بازرسی فصلی را الزامی می‌دانست و پزشکان را بدون پاسخ روشنی رها می‌کند. نسخه ۲۰۲۶ معیارهای بازرسی را از فصل ۶ حذف کرده و تناوب فصلی را به عنوان تناوب حاکم از این به بعد تعیین می‌کند. این افزایش، نشان‌دهنده این واقعیت است که رزوه‌های آسیب‌دیده، درپوش‌های گم‌شده، شیرهای نشتی‌دار و انسدادها می‌توانند در عرض یک سال به خوبی ایجاد شوند. بازرسی‌های فصلی این میزان مواجهه را کاهش داده و آمادگی سیستم را بهبود می‌بخشد. این نسخه همچنین الزام جدیدی را اضافه می‌کند که درپوش‌های اتصال شلنگ که برای فشار رتبه‌بندی نشده‌اند، باید حداقل قطر دهانه ۱/۸ اینچ داشته باشند. این سوراخ تخلیه به یک نگرانی ایمنی واقعی می‌پردازد. درپوش‌های شیر شلنگ معمولاً برای نگهداری فشار فهرست نشده‌اند، بنابراین اگر شیر شلنگ نشتی داشته باشد و درپوش هیچ منفذی نداشته باشد، فشار می‌تواند در پشت درپوش ایجاد شود و شرایط خطرناکی را با احتمال آسیب جدی ایجاد کند. سوراخ تخلیه با اجازه دادن به خروج فشار به جای تجمع، این خطر را کاهش می‌دهد. همچنین در حین بازرسی یک عملکرد ثانویه نیز دارد: یک درپوش با سوراخ تخلیه، فوراً بسته نبودن کامل شیر را نشان می‌دهد و از فرض نادرست مبنی بر ایمن بودن سیستم در حالی که اینطور نیست، جلوگیری می‌کند.
- شیرهای Preaction و Deluge نیاز به بازرسی داخلی سالانه دارند. از نظر تاریخی، شیرهایی که می‌توانستند بدون برداشتن صفحه رویی تنظیم مجدد شوند، فقط هر پنج سال یکبار مجاز به بازرسی داخلی بودند. نسخه 2026 این مجوز را به طور کامل حذف می‌کند. طراحی شیر دیگر فرکانس قابل اجرا را تعیین نمی‌کند و جایگزین پنج ساله برای همه انواع شیرها حذف شده است. منطق آن ساده است: یک بازه پنج ساله، فرصتی را ایجاد می‌کرد که در آن زوال داخلی، از جمله خوردگی، آوار و سایش قطعات، می‌توانست به اندازه کافی طولانی و غیرقابل تشخیص باقی بماند تا بر عملکرد تأثیر بگذارد. برای ارائه دهندگان خدمات، اگر برنامه‌ها یا قراردادهای ITM شما به بازه پنج ساله برای شیرهای قابل تنظیم مجدد متکی بود، اکنون آنها را به‌روزرسانی کنید. برای AHJها، الزام سالانه به طور جهانی و بدون هیچ استثنایی اعمال می‌شود.
- آزمایش هیدرواستاتیک لوله‌کشی FDC. نسخه ۲۰۲۶، معافیت از آزمایش هیدرواستاتیک پنج ساله برای لوله‌کشی‌های کوتاه اتصال آتش‌نشانی را گسترش می‌دهد و آستانه را از ۴ فوت به ۱۰ فوت افزایش می‌دهد. برای واجد شرایط بودن، لوله‌کشی باید قابلیت بازرسی بصری داخلی و خارجی را داشته باشد. بازرسی داخلی را می‌توان با استفاده از یک دوربین فیلمبرداری فشاری انجام داد که برای لوله‌کشی‌هایی با این طول به راحتی در دسترس و مقرون به صرفه است و این مجوز جایگزین بازرسی‌های خارجی مورد نیاز نمی‌شود. این تغییر، منعکس کننده یک واقعیت عملی است که هر کسی که آزمایش هیدرواستاتیک را روی لوله‌کشی‌های کوتاه FDC انجام داده باشد، آن را تشخیص خواهد داد. هندسه این لوله‌ها برای یک آزمایش قابل اعتماد مناسب نیست و انجام دقیق آزمایش هیدرواستاتیک را در این مقیاس دشوار و از ارزش محدودی برخوردار می‌کند. بازرسی بصری با استفاده از روش‌های پذیرفته شده با سایر شیوه‌های بازرسی لوله که قبلاً توسط استاندارد به رسمیت شناخته شده‌اند، سازگار است و رویکردی عملیاتی‌تر برای لوله‌کشی در این محدوده ارائه می‌دهد.
- آزمایش فصلی برای دستگاه‌های سیگنال نظارتی سلونوئیدی. نسخه ۲۰۲۶، الزام آزمایش فصلی برای دستگاه‌های سیگنال نظارتی سلونوئیدی که موقعیت سیم‌پیچ را روی محرک‌های الکتریکی کنترل‌کننده شیرهای پیش‌عملی و سیلابی نظارت می‌کنند، اضافه می‌کند. مشکلی که این استاندارد به آن می‌پردازد، ساده و جدی است. سیم‌پیچ‌های سلونوئیدی اغلب در محل از سلونوئیدها جدا می‌شوند و بدون سیم‌پیچ، سلونوئید هرگز باز نمی‌شود. برای سیستم‌های پیش‌عملی و سیلابی که به تحریک الکتریکی متکی هستند، سلونوئید یک عنصر ضروری در توالی تحریک است. نبود سیم‌پیچ به این معنی است که شیر هنگام وقوع آتش‌سوزی باز نمی‌شود، صرف نظر از اینکه آیا هر جزء دیگر سیستم دقیقاً مطابق طراحی عمل می‌کند یا خیر. نظارت بر سیم‌پیچ تضمین می‌کند که سیستم در صورت نیاز، طبق برنامه عمل خواهد کرد. آزمایش فصلی این شکاف را پر می‌کند و باید به روال‌های بازرسی سیستم پیش‌عملی و سیلابی اضافه شود. برای AHJها، این یک لنگر انطباق واضح فراهم می‌کند که قبلاً وجود نداشت.
این برای برنامه ITM شما چه معنایی دارد؟
محیط اجرایی پیرامون NFPA 25 ساختارمندتر می‌شود. AHJها به طور فزاینده‌ای گزارش‌های شخص ثالث را در چارچوب‌های کاهش ریسک جامعه ادغام می‌کنند و از داده‌های بلادرنگ برای نظارت بر اینکه کدام ملک‌ها برای بازرسی معوق هستند یا دارای نقص‌های حل نشده هستند، استفاده می‌کنند. گزارش‌های شخص ثالث در حوزه‌های قضایی بیشتر به یک شرط انطباق تبدیل می‌شود، نه صرفاً یک وسیله‌ی رفاهی. با این اوصاف، مسیر عملی پیش رو روشن است. یک نسخه از استاندارد را تهیه کنید (یک نسخه فقط خواندنی رایگان در وب‌سایت NFPA موجود است) و آن را خط به خط با فرم‌ها و برنامه‌های بازرسی فعلی خود مقایسه کنید. چک لیست‌ها، فواصل سرویس و قراردادها را قبل از تصویب نسخه 2026 به صورت محلی به‌روزرسانی کنید. تکنسین‌های میدانی را در مورد الزامات جدید آموزش دهید. یک فرآیند ردیابی نقص و کمبود ایجاد کنید که یافته‌ها را مستند کند، آنها را به مالکان اطلاع دهد و اصلاحات را تا زمان بسته شدن در معیارهای زمانی جدید پیگیری کند. و AHJ خود را از قبل درگیر کنید. درک زمان و نحوه‌ی برنامه‌ریزی آنها برای اجرای نسخه 2026 به صورت محلی، به شما این امکان را می‌دهد که قبل از بروز مشکلات انطباق در محل، تنظیمات پیشگیرانه انجام دهید. نسخه ۲۰۲۶ استاندارد NFPA 25 به طور معناداری استانداردها را ارتقا می‌دهد. سازمان‌هایی که اکنون آماده می‌شوند، این تغییرات را به عنوان به‌روزرسانی‌های معمول مدیریت خواهند کرد. سازمان‌هایی که منتظر می‌مانند، آنها را به عنوان مشکلات انطباق مدیریت خواهند کرد.
برای دانلود راهنمای کامل، ایمیل خود را وارد کنید.
ایمیل CAPTCHA