برای دانلود راهنمای کامل، ایمیل خود را وارد کنید.
ایمیل CAPTCHA
در حین انجام تحقیقات گسترده برای تدوین «راهنمای ترویج سیستم‌های آب‌پاش خودکار آتش‌نشانی: نقشه راهی برای حمایت»، ما به یک گروه مشاوره غیررسمی از طرفداران بین‌المللی آب‌پاش‌های آتش‌نشانی تکیه کردیم. یکی از کارهایی که از آنها خواستیم انجام دهند، رتبه‌بندی 10 استراتژی رایج با هدف افزایش استفاده از سیستم‌های آب‌پاش خودکار آتش‌نشانی بود.
در رتبه‌بندی آنها، قانون‌گذاری مستقیم برای الزام به نصب آب‌پاش‌ها در رتبه چهارم قرار گرفت - ۶.۵ از ۱۰، که ۱۰ مؤثرترین و ۱.۰ کم‌اثرترین بود. مشوق‌های مالیاتی برای مالکان املاک، که آن هم نیاز به اقدام قانونی دارد، تنها با رتبه هشتم (۴.۲ از ۱۰) در رتبه هشتم قرار گرفت. این تفاوت را می‌توان با این واقعیت توضیح داد که مفهوم و کاربرد مشوق‌های مالیاتی در بسیاری از نقاط جهان شناخته شده نیست.
الزامات آب‌پاش از طریق قانون
الزام استفاده از اسپرینکلرهای آتش‌نشانی اغلب به دلیل حوادث غم‌انگیز آتش‌سوزی است که تقاضای عمومی برای تغییر را برمی‌انگیزد. یک نمونه قابل توجه اخیر، آتش‌سوزی برج گرنفل در لندن در سال ۲۰۱۷ است که منجر به کشته شدن ۷۲ نفر شد. اعتراض عمومی ناشی از آن، دولت بریتانیا را به بررسی سیاست‌های ایمنی در برابر آتش‌سوزی سوق داد و در نهایت دو واکنش قانونی عمده را به همراه داشت: «قانون ایمنی در برابر آتش» و «لایحه ایمنی ساختمان»، که هر دو در سال ۲۰۲۱ معرفی شدند. دستورالعمل‌های به‌روز شده ایمنی در برابر آتش‌سوزی، استفاده از اسپرینکلرها را در ساختمان‌های مسکونی جدید با ارتفاع بیش از ۱۱ متر در انگلستان نیز الزامی کرد. اسکاتلند با الزام استفاده از اسپرینکلرها در تمام ساختمان‌های مسکونی جدید و مسکن‌های اجتماعی، اقدامات قاطعانه‌تری انجام داد. ولز پیش از این سیستم‌های اسپرینکلر را در تمام خانه‌های جدید اجباری کرده بود.
آتش‌سوزی کلوپ شبانه استیشن در سال ۲۰۰۳ در رود آیلند (ایالات متحده آمریکا) که جان ۱۰۰ نفر را گرفت، منجر به تغییرات سریع قانونی از طریق «قانون جامع ایمنی در برابر آتش ۲۰۰۳» شد. این قانون، نصب اسپرینکلر را در تمام کلوپ‌های شبانه موجود با ظرفیت بیش از ۱۵۰ نفر الزامی کرد، آتش‌بازی‌های داخل ساختمان را ممنوع کرد، آیین‌نامه آتش‌نشانی یکپارچه (NFPA 1) و آیین‌نامه ایمنی جان (NFPA 101) NFPA را تصویب کرد و معافیت‌های مربوط به اسپرینکلر را برای ساختمان‌های قدیمی‌تر حذف کرد. همچنین اختیارات اجرایی بازرسان آتش‌نشانی را افزایش داد.
این مثال‌ها نشان می‌دهند که چگونه تراژدی‌های آتش‌سوزی می‌توانند تغییرات قابل توجهی در سیاست‌ها ایجاد کنند که نقش آب‌پاش‌های آتش‌نشانی را در ایمنی عمومی ارتقا می‌دهد. اقدامات قانونی هدفمند - به ویژه هنگامی که به مشاغل خاص با خطرات مشخص مرتبط هستند - می‌توانند تصویب کد را تسریع کرده و استانداردهای حفاظت در برابر آتش را بهبود بخشند. کاهش آستانه‌های لازم برای سیستم‌های آب‌پاش از طریق کدهای مدل به‌روز شده، نشان دهنده یک پیروزی عملی و استراتژیک برای مدافعان ایمنی در برابر آتش است.
گاهی اوقات، ایالت‌ها و شهرها قوانین و مقررات خاص خود را برای اسپرینکلرها تدوین می‌کنند، به غیر از مسیر معمول تقویت مدل‌های آتش‌نشانی یا کدهای ساختمانی. وقتی شهری این کار را انجام می‌دهد، جوامع اطراف اغلب از آن پیروی می‌کنند تا وقتی که کار مقدماتی از قبل انجام شده است، وقت خود را برای شروع از ابتدا تلف نکنند. NFSA در ایالات متحده در سال ۱۹۸۱ یک راهنمای قانونی برای تدوین قوانین اسپرینکلر آتش‌نشانی منتشر کرد که شامل نمونه‌های متعددی از مقرراتی بود که توسط جوامع مختلف برای اصلاح کدهای موجود خود یا صرفاً ایجاد الزام برای حفاظت جامع از اسپرینکلر اتخاذ شده بود.
برای خواندن برخی از این احکام، آدرس ایمیل خود را در سمت چپ وارد کنید تا متن کامل «راهنمای ترویج سیستم‌های آب‌پاش خودکار آتش‌نشانی: نقشه راهی برای حمایت» را دانلود کنید. پس از دانلود راهنما، برای مشاهده نمونه‌هایی از احکامی که جوامع مختلف تصویب کرده‌اند، به پیوست A.2 مراجعه کنید.
شهر سن کلمنته، کالیفرنیا، نمونه بسیار خوبی از چگونگی پذیرش یک الزام قانونی توسط بسیاری از شهرهای دیگر است. در سال ۱۹۷۹، این شهر اولین شهری بود که با حمایت رئیس آتش‌نشانی و بسیاری از نمایش‌های زنده، نصب اسپرینکلرهای مسکونی را در تمام خانه‌های جدید الزامی کرد. طی ۲۰ سال بعد، ۱۵۰ جامعه کالیفرنیایی احکام مشابهی را تصویب کردند و راه را برای یک الزام سراسری در سال ۲۰۱۰ که توسط مقامات آتش‌نشانی و سازندگان خانه پشتیبانی می‌شد، هموار کردند. علیرغم نگرانی‌هایی مبنی بر اینکه الزامات اسپرینکلر مانع توسعه خواهد شد، کالیفرنیا در سه سال اول پس از اجرایی شدن قانون در سال ۲۰۱۱، بیش از ۱۳۰،۰۰۰ خانه تک‌خانواری و ۱۵۰،۰۰۰ واحد چندخانواری ساخت و نشان داد که ایمنی در برابر آتش‌سوزی و رشد مسکن می‌توانند دست در دست هم پیش بروند.
اقدامات قانونی گاهی اوقات ناشی از غرور مدنی است، زیرا هیچ حوزه قضایی نمی‌خواهد قدیمی به نظر برسد. در سال ۱۹۹۹، نمایندگان NFSA در شورای شهر نیویورک در مورد نیاز به آب‌پاش‌های آتش‌نشانی در ساختمان‌های بلند مسکونی شهادت دادند. در حالی که این شهر در دهه ۱۹۷۰ با قانون محلی ۵ برای ساختمان‌های اداری پیشرو بود، اما آیین‌نامه ساختمانی آن با استانداردهای مدرن آب‌پاش، به ویژه برای برج‌های مسکونی، همگام نبود. NFSA تأکید کرد که نیویورک از سایر شهرها عقب مانده است، پیامی که توسط رسانه‌ها تقویت شد. فشار ناشی از آن منجر به تصویب سریع قانون محلی ۱۰ شد که آب‌پاش‌ها را در تمام ساختمان‌های مسکونی جدید با چهار واحد یا بیشتر الزامی می‌کرد. علاوه بر این، ساختمان‌های موجود که تحت بازسازی‌های اساسی قرار می‌گرفتند، باید با آب‌پاش‌ها مجهز می‌شدند. این مورد نشان می‌دهد که چگونه همسو کردن حمایت از ایمنی در برابر آتش با هویت مدنی - و تأکید بر عقب‌ماندگی نسبی یک شهر - می‌تواند به طور مؤثر تغییر سیاست را هدایت کند.
قانون‌گذاری برای برنامه‌ریزی اجتماعی با آب‌پاش‌ها
فراتر از احکامی که مانند یک آیین‌نامه‌ی مدل، نصب اسپرینکلر را بر اساس اندازه‌ی ساختمان، کاربری یا بار ساکنین الزامی می‌کنند، برخی مقررات با گنجاندن استراتژی‌های برنامه‌ریزی اجتماعی و ارائه مشوق‌هایی برای تشویق نصب اسپرینکلر، رویکرد وسیع‌تری اتخاذ کرده‌اند.
یکی از نمونه احکامی که در پیوست A.2 «راهنمای ترویج سیستم‌های آب‌پاش خودکار آتش‌نشانی: نقشه راهی برای حمایت» آمده و می‌توانید دانلود کنید، از شهر سن بوئناونتورا (ونتورا)، کالیفرنیا، مربوط به اواخر دهه 1970 است. پیش از این حکم، گزارشی با عنوان «کنترل هزینه حفاظت در برابر آتش‌سوزی در شهر سن بوئناونتورا» وجود دارد که توسط رئیس آتش‌نشانی شهر به عنوان بخشی از یک طرح گسترده‌تر حفاظت در برابر آتش‌سوزی جامعه تهیه شده است.
این قانون، سیستم‌های آب‌پاش را در تمام ساختمان‌هایی با مساحت کل بیش از ۵۰۰۰ فوت مربع (۴۶۴ متر مربع) الزامی می‌کند. این قانون نمونه‌ای قوی از چگونگی ارائه مؤثر قانون پیشنهادی آب‌پاش به یک نهاد حاکم محلی است. با توجه به اینکه بخش زیادی از مقاومت در برابر چنین قوانینی ناشی از اطلاعات نادرست است، رئیس آتش‌نشانی به طور فعال به نگرانی‌های رایج رسیدگی کرد و این قانون را در یک برنامه استراتژیک بزرگ‌تر برای ایمنی در برابر آتش‌سوزی جامعه تنظیم کرد.
یکی از اولین جوامعی که از اسپرینکلرهای آتش نشانی به عنوان ابزاری اصلی در طرح جامع خود استفاده کرد، شهر فرزنو، کالیفرنیا در سال ۱۹۶۱ بود. یک آتش سوزی بزرگ در منطقه مرکز شهر، رئیس آتش نشانی را بر آن داشت تا پیشنهاد دهد که تمام فروشگاه‌های خرده فروشی با مساحت بیش از ۱۰۰۰۰ فوت مربع (۹۲۹ متر مربع) با سیستم‌های اسپرینکلر خودکار محافظت شوند. مصوبه‌ای از آن سال چندین بار اصلاح شد و در نهایت الزام کرد که تمام ساختمان‌های موجود در منطقه تجاری مرکزی با مساحت بیش از ۵۰۰۰ فوت مربع (۴۶۴ متر مربع) بدون هیچ استثنایی با اسپرینکلرها مجهز شوند. با توجه به اینکه تمام ساختمان‌های جدید نیز ملزم به اسپرینکلر بودند، تا سال ۱۹۸۱، ۹۵٪ از مساحت طبقه در منطقه تجاری مرکزی فرزنو به سیستم محافظت اسپرینکلر مجهز شد.
قانون همچنین می‌تواند به جای اجبار، استفاده از اسپرینکلر را از طریق مشوق‌ها ترویج دهد. قانون ایمنی آتش‌سوزی هتل‌ها و متل‌های فدرال ایالات متحده در سال ۱۹۹۰، ایالت‌ها را ملزم به شناسایی هتل‌هایی کرد که استانداردهای خاص ایمنی آتش‌سوزی، از جمله اسپرینکلر در ساختمان‌های بالای سه طبقه، را رعایت می‌کنند. یک فهرست ملی ایجاد و با آژانس‌های فدرال به اشتراک گذاشته شد و کارمندان را تشویق کرد که فقط در اقامتگاه‌های مطابق با این استانداردها اقامت کنند. این رویکرد از قدرت خرید فدرال برای ترغیب به پذیرش داوطلبانه اقدامات ایمنی آتش‌سوزی بدون تحمیل اجبار مستقیم استفاده کرد.
مشوق‌های مالیاتی برای آب‌پاش‌ها از طریق قانون
یکی دیگر از نمونه‌های قانونی که در پیوست A.2 «راهنمای ترویج سیستم‌های آب‌پاش خودکار آتش‌نشانی: نقشه راهی برای حمایت» مجدداً چاپ شده است، لایحه ۶۴۸ مجلس آلاسکا است که در سال ۱۹۸۰ توسط فرماندار آلاسکا به قانون تبدیل شد. این قانون به مالکان املاکی که سیستم‌های حفاظت در برابر آتش‌سوزی تأیید شده را نصب می‌کردند، مشوق‌های مالیاتی می‌داد.
یکی از مهم‌ترین و شناخته‌شده‌ترین قوانین با مشوق‌های مالیاتی برای نصب سیستم‌های اسپرینکلر در ایالات متحده، قانون تشویقی اسپرینکلر آتش‌نشانی (FSIA) است. این قانون پس از آتش‌سوزی کلوپ شبانه ایستگاه در سال ۲۰۰۳ معرفی شد و هدف آن تشویق صاحبان املاک به مقاوم‌سازی ساختمان‌ها با سیستم‌های اسپرینکلر با ارائه مزایای مالیاتی قابل توجه بود. پیش از این، نصب اسپرینکلر به عنوان بهبود سرمایه بلندمدت در نظر گرفته می‌شد و کسر مالیات آن بین ۲۷.۵ تا ۳۹ سال بود. این امر با اصلاح قانون مالیات ایالات متحده در سال ۲۰۱۷ تغییر کرد، که به مشاغل کوچک اجازه می‌داد تا در سال اول تا ۱ میلیون دلار برای بهبودهای واجد شرایط، از جمله سیستم‌های اسپرینکلر، کسر کنند. از طریق قانون CARES 2021، به مشاغل با هر اندازه‌ای اجازه داده شد در صورت راه‌اندازی تجهیزات بین سپتامبر ۲۰۲۱ و ژانویه ۲۰۲۳، هزینه‌های سیستم اسپرینکلر را به طور کامل کسر کنند. این سری از تغییرات قانونی، تغییر عمده‌ای در استفاده از مشوق‌های مالیاتی برای پیشبرد ایمنی در برابر آتش‌سوزی از طریق پذیرش اسپرینکلر ایجاد کرد.
منتظر پست وبلاگ بعدی در این مجموعه بر اساس این راهنما باشید. این پست به مطالب فصل نهم، «کاهش هزینه‌های سیستم با استانداردهای نصب» می‌پردازد.
برای اطلاعات بیشتر در مورد استراتژی‌های ترویج استفاده بیشتر از سیستم‌های آب‌پاش خودکار آتش‌نشانی، آدرس ایمیل خود را در بالا وارد کنید تا متن کامل «راهنمای ترویج سیستم‌های آب‌پاش خودکار آتش‌نشانی: نقشه راهی برای حمایت» را دانلود کنید.