آتش‌سوزی برج مسکونی گرنفل که در ۱۴ ژوئن منجر به کشته شدن حداقل سی (30) نفر از ساکنان لندن و زخمی شدن ده‌ها نفر دیگر شد، نیاز به سیستم‌های اطفاء حریق اسپرینکلر در ساختمان‌های بلندمرتبه، از جمله مقاوم‌سازی این ساختمان‌های در معرض خطر آتش‌سوزی موجود را بیش از پیش برجسته می‌کند.
اگرچه هنوز تمام جزئیات این فاجعه آتش‌سوزی مشخص نیست، انجمن بین‌المللی آب‌پاش آتش‌نشانی (IFSA) خاطرنشان می‌کند که سیستم‌های آب‌پاش آتش‌نشانی خودکار، مؤثرترین اقدام موجود برای حفاظت در برابر آتش‌سوزی هستند و می‌توانند طیف وسیعی از سایر کاستی‌های حفاظت در برابر آتش‌سوزی را جبران کنند. هرگز تلفات جانی متعددی در اثر آتش‌سوزی در ساختمانی که توسط یک سیستم آب‌پاش آتش‌نشانی با طراحی، نصب و نگهداری مناسب محافظت شده است، رخ نداده است.
بروس لارو، رئیس انجمن بین‌المللی اسپرینکلرهای آتش‌نشانی (IFSA)، توضیح می‌دهد: «سوال ما در این مرحله از تصمیم‌گیرندگان، به ویژه کسانی است که سال گذشته هنگام انجام اصلاحات در ساختمان، تصمیم گرفتند اسپرینکلرهای آتش‌نشانی را در ساختمان قرار ندهند. اسپرینکلرهای آتش‌نشانی تأثیر آتش‌سوزی‌هایی مانند این را بر افراد، اموال، حیوانات خانگی و جامعه به حداقل می‌رسانند. آتش‌سوزی‌هایی مانند این نباید تا این حد بزرگ شوند زیرا فناوری لازم برای کوچک نگه داشتن آتش و امکان فرار ساکنان و زمان آتش‌نشانان برای آماده‌سازی و کنترل آن وجود دارد.»
آلن برینسون، مدیر اجرایی شبکه آب‌پاش آتش‌نشانی اروپا مستقر در لندن، اظهار داشت: «در حالی که از سال ۲۰۰۷ سیستم‌های آب‌پاش آتش‌نشانی در ساختمان‌های مسکونی بلندمرتبه جدید در انگلستان الزامی شده‌اند، ما هنوز فاقد قانونی هستیم که ایمنی در برابر آتش‌سوزی را در ساختمان‌های موجود از این نوع فراهم کند.»
چرا سیستم‌های آب‌پاش آتش‌نشانی در این نوع ساختمان‌های موجود نصب نمی‌شوند؟ پاسخ ناآگاهانه معمولاً این است که هزینه زیادی خواهد داشت. با این حال، واقعیت این است که در سال ۲۰۱۲، انجمن آب‌پاش آتش‌نشانی خودکار بریتانیا (BAFSA) گزارشی در مورد اقتصاد مقاوم‌سازی آب‌پاش‌های آتش‌نشانی در بلوک‌های آپارتمانی مسکونی از این نوع تهیه کرد. این مطالعه نتیجه گرفت که آب‌پاش‌های آتش‌نشانی را می‌توان با هزینه‌ای حدود ۱۱۵۰ پوند برای هر آپارتمان، در حالی که مستاجران در محل هستند، مقاوم‌سازی کرد. از آنجایی که برج ۲۴ طبقه گرنفل شامل ۱۲۰ آپارتمان بود، BAFSA گزارش می‌دهد که یک سیستم آب‌پاش آتش‌نشانی می‌توانست با کمتر از ۲ درصد از ۱۰ میلیون پوندی که سال گذشته برای نوسازی برج هزینه شده بود، نصب شود، پولی که با توجه به اینکه اکنون به نظر می‌رسد برج کاملاً از بین رفته است، هدر رفت.
گزارش BAFSA با عنوان « زندگی امن‌تر در ساختمان‌های بلندمرتبه، پروژه مقاوم‌سازی آب‌پاش کالو مونت » از طریق آدرس زیر قابل دسترسی است. http://www.bafsa.org.uk/pdfs/publications/1/00000111.pdf.
برخی معتقدند افرادی که در ساختمان‌های بلندمرتبه زندگی می‌کنند و دچار آتش‌سوزی می‌شوند، بهتر است در واحدهای خود بمانند تا اینکه بخواهند از طریق راهروها و راه‌پله‌های پر از دود تخلیه شوند. با این حال، در آتش‌سوزی گرنفل کاملاً مشخص بود که گسترش گسترده آتش‌سوزی بیرونی این کار را غیرممکن کرده است و آتش‌نشانان در واکنش به این موضوع، تخلیه سریع را خواستار شدند.
اگرچه سیستم‌های آب‌پاش آتش‌نشانی برای کنترل یا خاموش کردن آتش‌سوزی‌های بیرونی طراحی نشده‌اند، اما تجربه نشان داده است که می‌توانند نقش مهمی در تأمین ایمنی آتش‌سوزی در چنین رویدادهایی ایفا کنند. در هر دو آتش‌سوزی هتل کازینو مونت کارلو در لاس وگاس در سال ۲۰۰۸ و آتش‌سوزی برج مسکونی سولافا در دبی در سال ۲۰۱۷، آب‌پاش‌های جداگانه‌ای برای جلوگیری از ورود آتش‌سوزی‌های بیرونی به ساختمان فعال شدند و هیچ مرگ و میر ناشی از آتش‌سوزی رخ نداد.
انجمن ایمنی آتش‌نشانی بریتانیا (IFSA) مراتب همدردی خود را با قربانیان آتش‌سوزی برج گرنفل ابراز می‌کند و از مقامات بریتانیایی می‌خواهد تا موضوع ایمنی در برابر آتش‌سوزی در ساختمان‌های بلندمرتبه موجود را مجدداً بررسی کنند، به‌ویژه برنامه‌ای برای مقاوم‌سازی ساختمان‌های بلندمرتبه با سیستم اطفاء حریق اسپرینکلر در نظر بگیرند. می‌توان از فجایع آتش‌سوزی مانند برج گرنفل جلوگیری کرد. آتش‌سوزی‌ها در سراسر جهان در همین نوع ساختمان‌هایی که دارای سیستم اطفاء حریق اسپرینکلر هستند رخ می‌دهند و در این صورت، به ندرت حتی در اخبار نیز منتشر می‌شوند زیرا خسارت حداقل است و کسی جان خود را از دست نمی‌دهد.