سیستم‌های اسپرینکلر آتش‌نشانی خودکار در ساختمان‌های سراسر جهان رایج‌تر می‌شوند، زیرا به دلیل توانایی‌شان در محافظت از جان و مال در برابر آتش شناخته شده‌اند. اسپرینکلرهای آتش‌نشانی برای انجام مؤثر کار خود، طوری مهندسی شده‌اند که به گرما حساس باشند، به طوری که اسپرینکلرهای نزدیک به آتش به سرعت باز می‌شوند تا آب را توزیع کنند و آتش را در حالی که هنوز کوچک است خاموش یا کنترل کنند. اما برای اینکه این سیستم‌ها واقعاً موفق باشند، مهم است که اسپرینکلرها در غیاب آتش فعال نشوند. به همین دلیل، نصابان سیستم و کاربران ساختمان‌های اسپرینکلر باید مراقب باشند که گرمای اضافی از منابع غیر آتش‌زا، از جمله منابع حرارتی که اخیراً به محل رسیده‌اند، باعث فعال شدن تصادفی اسپرینکلرها نشود.
وقتی یک سیستم اسپرینکلر در ابتدا طراحی و نصب می‌شود، مقررات ساختمان ایجاب می‌کند که منابع بالقوه گرما در نظر گرفته شوند. قبل از نصب، اسپرینکلرها باید در مکانی خشک و خنک نگهداری شوند. باید از قرار گرفتن مستقیم در معرض نور خورشید و نزدیکی به منابع گرما خودداری شود. در حالی که اسپرینکلرهای با دمای «معمولی» معمولاً در مناطقی نصب می‌شوند که انتظار نمی‌رود دمای سقف اتاق از ۳۸ درجه سانتیگراد (۱۰۰ درجه فارنهایت) تجاوز کند، اسپرینکلرهای با دمای بالاتر نیز موجود هستند و استفاده از آنها در مناطقی که احتمال دارد دما از این آستانه فراتر رود، الزامی است. چنین فضاهایی معمولاً شامل مناطقی در نزدیکی بخاری‌های واحد، زیر نورگیرها، در اتاق‌های زیر شیروانی بدون تهویه و نزدیک وسایل و تجهیزات تولید گرما هستند.
اگرچه اسپرینکلرهای معمولی که دمای آنها بین ۵۷ تا ۷۴ درجه سانتیگراد (۱۳۵ تا ۱۶۵ درجه فارنهایت) است، طوری طراحی شده‌اند که فقط در دمای بین ۵۷ تا ۷۴ درجه سانتیگراد (۱۳۵ تا ۱۶۵ درجه فارنهایت) کار کنند، اما قرار گرفتن مکرر یا طولانی مدت در معرض دمای بالاتر از ۳۸ درجه سانتیگراد (۱۰۰ درجه فارنهایت) می‌تواند عنصر حرارتی عامل اسپرینکلر را تضعیف کند. اگرچه یک اسپرینکلر ضعیف ممکن است بلافاصله از کار نیفتد، اما می‌تواند در صورت عدم وجود آتش‌سوزی، در نقطه‌ای نامشخص در آینده عمل کند.
پیمانکاران نصب باید اکیداً در اسناد قرارداد، دستورالعمل‌های مشخصی را برای سازندگان در نظر بگیرند تا از قرار گرفتن ناخواسته اسپرینکلرها در معرض گرمای بیش از حد در حین تکمیل ساخت و ساز پس از نصب اسپرینکلرها، جلوگیری شود.
در طول استفاده از ساختمان، اگر تشخیص داده شود که گرمای غیرمعمولی در منطقه‌ای که با اسپرینکلرهای آتش‌نشانی محافظت می‌شود، وجود دارد، باید از یک پیمانکار یا مهندس واجد شرایط خواسته شود تا ارزیابی کند که آیا اسپرینکلرهای با درجه حرارت معمولی باید به طور موقت یا دائمی با اسپرینکلرهای با درجه حرارت بالاتر جایگزین شوند یا خیر.
در اینجا چند نمونه از مشکلات بالقوه مربوط به دمای بیش از حد که به طراحی اولیه ساختمان مربوط نمی‌شوند و برخی از آنها جدید هستند، آورده شده است:
گرمایش مربوط به ساخت و ساز یا تغییرات
در برخی مناطق آب و هوایی، بخاری‌ها در مناطقی که آب‌پاش‌ها از قبل نصب شده‌اند، قرار می‌گیرند تا به خشک شدن سریع‌تر گچ یا رنگ کمک کنند و به راحتی دمای سقف را به بالای ۳۸ درجه سانتیگراد (۱۰۰ درجه فارنهایت) برسانند.
استودیوهای «یوگای داغ»
گرم کردن استودیوهای یوگا تا دمای بین ۳۲ تا ۴۷ درجه سانتیگراد (۹۰ تا ۱۱۷ درجه فارنهایت) در بسیاری از نقاط جهان به یک مد بزرگ تبدیل شده است. طبق گزارش‌ها، اکثر کلاس‌ها برای به حداکثر رساندن تأثیر تمرین، دمای ۳۷ تا ۴۱ درجه سانتیگراد (۹۸ تا ۱۰۵ درجه فارنهایت) را هدف قرار می‌دهند.
ریشه‌کنی ساس تختخوابی
در حالی که ساس‌ها سال‌ها پیش تقریباً ریشه‌کن شدند، افزایش سفرهای جهانی و سایر عوامل به هجوم منظم آنها کمک کرده است. گرمایش اتاق به یک روش درمانی محبوب تبدیل شده است و مستلزم افزایش دمای اتاق تا سطحی است که برای ساس‌ها در تمام مناطقی که ساس‌ها می‌توانند به آن دسترسی داشته باشند، از جمله ترک‌ها، شکاف‌ها، داخل دیوارها و غیره، کشنده باشد. آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده گزارش می‌دهد که ساس‌ها وقتی دمای بدنشان به ۴۵ درجه سانتیگراد (۱۱۳ درجه فارنهایت) می‌رسد، می‌میرند، اما درمان‌های اتاق معمولاً از ۴۷ تا ۵۰ درجه سانتیگراد (۱۱۷ تا ۱۲۲ درجه فارنهایت) متغیر است.
خشک‌کن‌های لباس بدون تهویه
اگرچه خشک‌کن‌های لباس بدون دریچه سال‌هاست که در اروپا مورد استفاده قرار می‌گیرند، اما در بازار آمریکای شمالی که خشک‌کن‌های لباس دارای دریچه رایج بوده‌اند، نسبتاً جدید هستند. این خشک‌کن‌ها که از نظر انرژی کارآمدتر و گران‌تر از خشک‌کن‌های دارای دریچه هستند، معمولاً در یک سیستم "دو حلقه‌ای" کندانسورهایی را در خود جای می‌دهند تا ابتدا مقداری از هوای ورودی را گرم کنند و به آن اجازه دهند رطوبت را از لباس‌های مرطوب جذب کند، سپس هوای مرطوب گرم شده را به طور مداوم متراکم می‌کنند تا آب را آزاد کنند و سپس هوای خشک حاصل را در داخل خشک‌کن لباس به گردش درآورند. برخلاف خشک‌کن‌های دارای دریچه، که در آن هوای گرم و مرطوب به بیرون ساختمان تخلیه می‌شود، این دستگاه‌ها آب را به یک زهکش یا تشت منتقل می‌کنند، در حالی که گرمای حاصل از چرخه تراکم به فضای اطراف تخلیه می‌شود. خشک‌کن‌های بدون دریچه در آمریکای شمالی آنقدر غیرمعمول هستند که استانداردهای نصب اسپرینکلر NFPA هنوز آنها را در فهرست منابع گرما (شومینه‌ها، اجاق گازها، مجاری گرما، آبگرمکن‌ها، نورگیرها و غیره) که برای آنها باید از طبقه‌بندی‌های دمای بالاتر اسپرینکلرها استفاده شود، قرار نمی‌دهند.
کندانسورهای موجود در ماشین‌های ترکیبی که هم لباس‌ها را می‌شویند و هم خشک می‌کنند، عموماً با آب خنک می‌شوند، به طوری که مقادیری آب سرد برای متراکم کردن رطوبت تبخیر شده از لباس‌ها در طول چرخه خشک کردن استفاده می‌شود و از طریق لوله تخلیه پمپ می‌شود. اما واحدهای خشک‌کن مستقل با هوا خنک می‌شوند و از هوای محیط به عنوان یک سینک حرارتی استفاده می‌کنند. در حالی که این گرما را می‌توان در یک اتاق رختشویی بزرگ دفع کرد، می‌توان انتظار داشت که دمای داخل کمد لباس را به سطوح غیرقابل قبولی برای آب‌پاش‌های معمولی افزایش دهد. طبق گزارش‌ها، همه خشک‌کن‌های مستقل بدون دریچه از این نوع هستند.
در تمام شرایط فوق، جایگزینی اسپرینکلرهای با دمای معمولی با اسپرینکلرهای با دمای بالاتر می‌تواند به جلوگیری از احتمال تخلیه ناخواسته اسپرینکلر کمک کند. با ارتباط فعال و پایبندی به الزامات کد و بهترین شیوه‌های عقل سلیم، نصاب‌ها، سازندگان و صاحبان املاک می‌توانند اعتماد بیشتری به عملکرد سیستم‌های اسپرینکلر آتش‌نشانی خودکار خود داشته باشند.