Κάθε φορά που καίγεται ένα σπίτι, κάποιος πληρώνει. Μερικές φορές είναι η οικογένεια που χάνει τα πάντα. Μερικές φορές είναι μια ασφαλιστική εταιρεία. Συχνά είναι ο φορολογούμενος — μέσω των προϋπολογισμών της πυροσβεστικής υπηρεσίας, των υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης, της βοήθειας σε καταστροφές και του αργού κόστους ανοικοδόμησης μιας κοινότητας. Το ερώτημα δεν είναι αν η φωτιά είναι ακριβή. Ξέρουμε ότι είναι. Το πραγματικό ερώτημα είναι: γιατί εξακολουθούμε να την αντιμετωπίζουμε ως κάτι που διαχειριζόμαστε εκ των υστέρων, αντί για κάτι που αποτρέπουμε εξαρχής;
Το πραγματικό κόστος της πυρκαγιάς σε κατοικίες
Οι πυρκαγιές σε κατοικίες προκαλούν περισσότερους θανάτους, περισσότερους τραυματισμούς και περισσότερες υλικές ζημιές από οποιοδήποτε άλλο είδος πυρκαγιάς σε δομές. Μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι πυρκαγιές σε σπίτια σκοτώνουν περισσότερους από 2.500 ανθρώπους κάθε χρόνο και τραυματίζουν δεκάδες χιλιάδες ακόμη. Το οικονομικό κόστος είναι συγκλονιστικό - οι άμεσες απώλειες σε περιουσίες, το κόστος αντιμετώπισης έκτακτης ανάγκης, η ιατρική περίθαλψη, ο εκτοπισμός και η απώλεια παραγωγικότητας ανέρχονται σε δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως.
Αλλά αυτοί οι αριθμοί λένε μόνο ένα μέρος της ιστορίας. Πίσω από κάθε στατιστικό στοιχείο κρύβεται μια οικογένεια που εκτοπίστηκε από το σπίτι της, ένα παιδί που έχασε έναν γονέα ή μια γειτονιά που δεν ανέκαμψε ποτέ πλήρως. Το ανθρώπινο κόστος των πυρκαγιών σε κατοικίες είναι ανυπολόγιστο - και σε μεγάλο βαθμό μπορεί να προληφθεί.
Σε όλο τον κόσμο, οι κυβερνήσεις και οι ασφαλιστικές εταιρείες αρχίζουν να θέτουν ένα πιο δύσκολο ερώτημα: πόσο από αυτό το κόστος θα μπορούσε να αποφευχθεί με πιο έξυπνες επενδύσεις στην πρόληψη των πυρκαγιών; Η απάντηση υποδεικνύει, επανειλημμένα, μια αποδεδειγμένη λύση - τους αυτόματους πυροσβεστικούς ψεκαστήρες.
«Τα συστήματα πυρόσβεσης μειώνουν τον κίνδυνο θανάτου σε πυρκαγιά σε σπίτι κατά περίπου 83%. Μειώνουν επίσης την απώλεια περιουσίας κατά περίπου 70%.»
Εργασία με τους ψεκαστήρες — Τα στοιχεία είναι σαφή
Σύμφωνα με την Εθνική Ένωση Πυροπροστασίας (NFPA), τα αυτόματα συστήματα πυρόσβεσης μειώνουν τον κίνδυνο θανάτου σε πυρκαγιά σε σπίτι κατά περίπου 83%. Μειώνουν επίσης τις απώλειες περιουσίας κατά περίπου 70%. Σχεδόν σε κάθε περίπτωση όπου υπάρχει σύστημα πυρόσβεσης και λειτουργεί όπως έχει σχεδιαστεί, η φωτιά ελέγχεται ή σβήνεται πριν φτάσουν οι πυροσβέστες.
Τα συστήματα ποτίσματος δεν σώζουν μόνο ζωές — μειώνουν το βάρος στις πυροσβεστικές υπηρεσίες, τα νοσοκομεία, τα ασφαλιστικά συστήματα και τα κυβερνητικά ταμεία αντιμετώπισης καταστροφών. Όταν μια πυρκαγιά σε σπίτι σβήνει γρήγορα, το κόστος παραμένει μικρό. Όταν δεν συμβαίνει αυτό, το κόστος μεταδίδεται σε ολόκληρη την κοινότητα.
Παρά ταύτα, τα περισσότερα σπίτια σε όλο τον κόσμο — συμπεριλαμβανομένων των χωρών υψηλού εισοδήματος — εξακολουθούν να κατασκευάζονται χωρίς συστήματα καταιονισμού νερού. Αυτό δεν είναι τεχνολογικό πρόβλημα. Τα οικιακά συστήματα καταιονισμού νερού υπάρχουν εδώ και δεκαετίες. Είναι ένα πρόβλημα πολιτικής και οι κυβερνήσεις έχουν την εξουσία να το διορθώσουν.
Οι ΗΠΑ θέτουν ένα μοντέλο που αξίζει να μελετηθεί
Μία από τις πιο ενθαρρυντικές πολιτικές εξελίξεις τα τελευταία χρόνια προέρχεται από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Μέσω του Νόμου για τις Φορολογικές Περικοπές και τις Θέσεις Εργασίας, οι ιδιοκτήτες εμπορικών ακινήτων μπορούν πλέον να επωφεληθούν από τα ομοσπονδιακά φορολογικά κίνητρα για την εγκατάσταση συστημάτων πυρόσβεσης — μειώνοντας ή ακόμη και εξαλείφοντας το αρχικό κόστος. Η Εθνική Ένωση Πυροσβεστικών Συστημάτων (NFSA), σε συνεργασία με εταίρους της πυροσβεστικής υπηρεσίας, συμπεριλαμβανομένης της Διεθνούς Ένωσης Αρχηγών Πυροσβεστικής, της Διεθνούς Ένωσης Πυροσβεστών και της Εθνικής Ένωσης Πυροπροστασίας, πέρασε χρόνια πιέζοντας για αυτήν την αλλαγή. Το επιχείρημά τους ήταν απλό: αν θέλουμε να προστατεύονται περισσότερα κτίρια, πρέπει να κάνουμε ευκολότερο και πιο προσιτό να κάνουμε το σωστό.
Το μάθημα δεν αφορά μόνο τη φορολογική νομοθεσία. Αφορά το πώς οι κυβερνήσεις μπορούν να διαμορφώσουν τη συμπεριφορά καθιστώντας τις επενδύσεις στην πυρασφάλεια οικονομικά ελκυστικές. Όταν το κόστος είναι το κύριο εμπόδιο στην υιοθέτηση, τα κίνητρα κινούν την κατάσταση. Αυτή η προσέγγιση αξίζει σοβαρής προσοχής από τις κυβερνήσεις σε κάθε χώρα.
Η IFSA προκαλεί κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο να εξετάσουν αυτό το μοντέλο και να αναρωτηθούν: πώς θα έμοιαζε ένα παρόμοιο πρόγραμμα στη χώρα μας; Ποιο είναι το κόστος της αδράνειας — σε ζωές, σε περιουσίες, σε αντιμετώπιση έκτακτης ανάγκης — σε σύγκριση με το κόστος ενός στοχευμένου φορολογικού κινήτρου ή προγράμματος επιδοτήσεων που προωθεί την υιοθέτηση συστημάτων ψεκαστήρων σε κατοικίες και εμπορικά κτίρια;
Κάνοντας τους ψεκαστήρες μέρος του σχεδίου διαχείρισης κινδύνων κάθε κοινότητας
Η μείωση του κινδύνου πυρκαγιάς δεν συμβαίνει τυχαία. Οι κοινότητες που λαμβάνουν σοβαρά υπόψη την προστασία ζωών και περιουσιών επενδύουν σε πολυεπίπεδη προστασία — οικοδομικοί κανονισμοί που απαιτούν συστήματα καταιονισμού νερού σε νέες κατασκευές, προγράμματα ανακαίνισης για υπάρχοντα κτίρια, εκστρατείες δημόσιας εκπαίδευσης και πολιτικές που μειώνουν τα οικονομικά εμπόδια στην εγκατάσταση.
Τα οικιακά συστήματα καταιονισμού πρέπει να αποτελούν μέρος αυτής της εξίσωσης. Όχι ως προαιρετική αναβάθμιση ή ως χαρακτηριστικό πολυτελείας, αλλά ως βασικό στοιχείο οποιασδήποτε σοβαρής στρατηγικής διαχείρισης κινδύνου πυρκαγιάς. Το κόστος εγκατάστασης ενός συστήματος καταιονισμού σε ένα νέο σπίτι είναι συνήθως ένα μικρό κλάσμα του συνολικού κόστους κατασκευής - συχνά μικρότερο από το κόστος ενός τυπικού πακέτου συσκευών κουζίνας. Το κόστος της έλλειψης ενός μπορεί να είναι καταστροφικό.
Οι τοπικές αυτοδιοικήσεις, οι εθνικές πυροσβεστικές υπηρεσίες, οι φορείς κτιριακού κώδικα και οι ρυθμιστικές αρχές ασφάλισης έχουν όλοι να διαδραματίσουν κάποιο ρόλο. Το ίδιο ισχύει και για τους κατασκευαστές κατοικιών, τους κατασκευαστές και τον ασφαλιστικό κλάδο, ο οποίος έχει άμεσο οικονομικό συμφέρον να βλέπει λιγότερες και μικρότερες πυρκαγιές.
Το ερώτημα που πρέπει να απαντήσουν οι κυβερνήσεις
Όταν ένα σπίτι καίγεται και χάνονται ζωές, θρηνούμε. Ευχαριστούμε τους πυροσβέστες. Μερικές φορές το ξαναχτίζουμε. Και μετά, πολύ συχνά, προχωράμε χωρίς να θέσουμε το πιο δύσκολο ερώτημα: τι θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει διαφορετικά;
Η απάντηση δεν είναι μυστήριο. Ξέρουμε τι λειτουργεί. Τα αυτόματα συστήματα πυρόσβεσης σώζουν ζωές, μειώνουν τις ζημιές σε περιουσίες και το συνολικό κόστος της πυρκαγιάς για την κοινωνία. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν δείξει ότι η έξυπνη φορολογική πολιτική μπορεί να προωθήσει την υιοθέτηση. Άλλες χώρες μπορούν να κάνουν το ίδιο.
Η IFSA καλεί τις κυβερνήσεις, τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής και τους ηγέτες των κοινοτήτων σε όλο τον κόσμο να θέσουν ως προτεραιότητα τους οικιακούς πυροσβεστικούς ψεκαστήρες — όχι επειδή είναι εύκολο, αλλά επειδή το κόστος της αδράνειας είναι πολύ μεγαλύτερο. Οι οικογένειες που χάνουν τα σπίτια τους βασίζονται σε εμάς για να κάνουμε κάτι καλύτερο.