Εισαγάγετε το email σας για να κατεβάσετε τον πλήρη Οδηγό.

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο CAPTCHA

Κατά τη διάρκεια εκτεταμένης έρευνας για την ανάπτυξη του «Οδηγού για την Προώθηση Συστημάτων Αυτόματων Συστημάτων Καταιονισμού Πυρκαγιάς: Ένας Χάρτης Πορείας για την Υπεράσπιση» του IFSA, βασιστήκαμε σε μια άτυπη συμβουλευτική ομάδα διεθνών υποστηρικτών των συστημάτων καταιονισμού πυρκαγιών. Μία από τις εργασίες που τους ζητήσαμε να κάνουν ήταν να κατατάξουν 10 κοινές στρατηγικές που αποσκοπούσαν στην αύξηση της χρήσης συστημάτων αυτόματων συστημάτων καταιονισμού πυρκαγιών.

Στην κατάταξή τους, η άμεση νομοθεσία που απαιτεί την χρήση ψεκαστήρων κατατάχθηκε τέταρτη — 6,5 στα 10, με το 10 να είναι το πιο αποτελεσματικό και το 1,0 το λιγότερο αποτελεσματικό. Τα φορολογικά κίνητρα για τους ιδιοκτήτες ακινήτων, τα οποία θα απαιτούσαν επίσης νομοθετική δράση, κατετάγησαν μόνο στην όγδοη θέση με βαθμολογία (4,2 στα 10). Η διαφορά θα μπορούσε να εξηγηθεί από το γεγονός ότι η έννοια και η χρήση των φορολογικών κινήτρων δεν είναι γνωστές σε πολλά μέρη του κόσμου.

Εντολές για τους ψεκαστήρες μέσω νομοθεσίας

Οι εντολές για την εγκατάσταση συστημάτων πυρόσβεσης συχνά υποκινούνται από τραγικά περιστατικά πυρκαγιάς που πυροδοτούν το αίτημα του κοινού για αλλαγή. Ένα αξιοσημείωτο πρόσφατο παράδειγμα είναι η πυρκαγιά στον Πύργο Γκρένφελ του Λονδίνου το 2017, η οποία σκότωσε 72 άτομα. Η επακόλουθη δημόσια κατακραυγή οδήγησε την κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου να αναθεωρήσει τις πολιτικές πυρασφάλειας, οδηγώντας τελικά σε δύο σημαντικές νομοθετικές απαντήσεις: τον «Νόμο για την Πυρασφάλεια» και τον «Νομοσχέδιο για την Ασφάλεια των Κτιρίων», οι οποίοι εισήχθησαν και οι δύο το 2021. Οι ενημερωμένες οδηγίες πυρασφάλειας επέβαλαν επίσης συστήματα πυρασφάλειας σε νέα κτίρια κατοικιών ύψους άνω των 11 μέτρων στην Αγγλία. Η Σκωτία έλαβε πιο δυναμικά μέτρα απαιτώντας συστήματα πυρασφάλειας σε όλα τα νέα κτίρια κατοικιών και τις κοινωνικές κατοικίες. Η Ουαλία είχε ήδη επιβάλει συστήματα πυρασφάλειας σε όλα τα νέα σπίτια.

Η πυρκαγιά στο νυχτερινό κέντρο Station Nightclub στο Ρόουντ Άιλαντ (ΗΠΑ) το 2003, η οποία στοίχισε τη ζωή σε 100 ανθρώπους, οδήγησε σε ταχεία νομοθετική αλλαγή μέσω του «Πλήρους Νόμου για την Πυρασφάλεια του 2003». Αυτός ο νόμος απαιτούσε την εγκατάσταση ψεκαστήρων σε όλα τα υπάρχοντα νυχτερινά κέντρα με χωρητικότητα άνω των 150 ατόμων, απαγόρευσε τα πυροτεχνήματα σε εσωτερικούς χώρους, υιοθέτησε τον Ενιαίο Κώδικα Πυρασφάλειας (NFPA 1) και τον Κώδικα Ασφάλειας Ζωής (NFPA 101) της NFPA και κατάργησε τις εξαιρέσεις ψεκαστήρων για παλαιότερα κτίρια. Ενίσχυσε επίσης τις εξουσίες επιβολής των επιθεωρητών πυρασφάλειας.

Αυτά τα παραδείγματα υπογραμμίζουν πώς οι τραγωδίες από πυρκαγιές μπορούν να οδηγήσουν σε σημαντικές αλλαγές πολιτικής που αναβαθμίζουν τον ρόλο των συστημάτων πυρόσβεσης στη δημόσια ασφάλεια. Η στοχευμένη νομοθετική δράση -ειδικά όταν συνδέεται με συγκεκριμένα επαγγέλματα με σαφείς κινδύνους- μπορεί να επιταχύνει την υιοθέτηση κωδίκων και να βελτιώσει τα πρότυπα πυροπροστασίας. Η μείωση των ορίων για τα απαιτούμενα συστήματα πυρόσβεσης μέσω ενημερωμένων κωδίκων μοντέλων αντιπροσωπεύει μια ρεαλιστική και στρατηγική νίκη για τους υποστηρικτές της πυρασφάλειας.

Κατά καιρούς, οι πολιτείες και οι πόλεις θα αναπτύξουν τους δικούς τους νόμους και διατάξεις για τους ψεκαστήρες, εκτός από τη συνήθη οδό ενίσχυσης των πρότυπων πυροσβεστικών ή οικοδομικών κανονισμών. Όταν μια πόλη το κάνει αυτό, οι γύρω κοινότητες συχνά θα ακολουθήσουν το παράδειγμά τους, ώστε να μην χάνουν χρόνο ξεκινώντας από το μηδέν, όταν η βασική εργασία έχει ήδη γίνει. Η NFSA στις Ηνωμένες Πολιτείες δημοσίευσε το 1981 έναν νομοθετικό οδηγό για την ανάπτυξη νόμων για τους πυροσβεστικούς ψεκαστήρες, ο οποίος περιελάμβανε πολλά παραδείγματα διατάξεων που είχαν υιοθετηθεί από μεμονωμένες κοινότητες για την τροποποίηση των υφιστάμενων κωδίκων τους ή απλώς για τη δημιουργία μιας απαίτησης για ολοκληρωμένη προστασία από τους ψεκαστήρες.

Για να διαβάσετε ορισμένα από αυτά τα διατάγματα, εισαγάγετε τη διεύθυνση email σας στα αριστερά για να κατεβάσετε τον πλήρη «Οδηγό για την Προώθηση Συστημάτων Αυτόματων Πυροσβεστικών Καταιονισμών: Ένας Χάρτης Πορείας για την Υπεράσπιση». Μόλις κατεβάσετε τον Οδηγό, ανατρέξτε στο Παράρτημα Α.2 για ορισμένα παραδείγματα διαταγμάτων που έχουν υιοθετήσει μεμονωμένες κοινότητες.

Η πόλη του Σαν Κλεμέντε στην Καλιφόρνια αποτελεί ένα εξαιρετικό παράδειγμα του πώς υιοθετήθηκε μια νομοθετική εντολή από πολλές άλλες πόλεις. Το 1979, έγινε η πρώτη πόλη που απαιτούσε οικιακούς ψεκαστήρες σε όλα τα νέα σπίτια, χάρη στην υπεράσπιση του αρχηγού της πυροσβεστικής και σε πολλές ζωντανές διαδηλώσεις. Κατά τα επόμενα 20 χρόνια, 150 κοινότητες της Καλιφόρνια υιοθέτησαν παρόμοιες διατάξεις, ανοίγοντας το δρόμο για μια εντολή σε ολόκληρη την πολιτεία το 2010, η οποία υποστηρίχθηκε τόσο από τους πυροσβέστες όσο και από τους κατασκευαστές κατοικιών. Παρά τις ανησυχίες ότι οι απαιτήσεις για ψεκαστήρες θα εμπόδιζαν την ανάπτυξη, η Καλιφόρνια κατασκεύασε πάνω από 130.000 μονοκατοικίες και 150.000 πολυκατοικίες τα πρώτα τρία χρόνια μετά την έναρξη ισχύος του νόμου το 2011, αποδεικνύοντας ότι η πυρασφάλεια και η ανάπτυξη κατοικιών μπορούν να συμβαδίζουν.

Η νομοθετική δράση καθοδηγείται μερικές φορές από την υπερηφάνεια των πολιτών, καθώς καμία δικαιοδοσία δεν θέλει να φαίνεται ξεπερασμένη. Το 1999, εκπρόσωποι της NFSA κατέθεσαν ενώπιον του Δημοτικού Συμβουλίου της Νέας Υόρκης σχετικά με την ανάγκη για πυροσβεστικούς ψεκαστήρες σε πολυώροφα κτίρια κατοικιών. Ενώ η πόλη είχε πρωτοστατήσει τη δεκαετία του 1970 με τον Τοπικό Νόμο 5 για κτίρια γραφείων, ο οικοδομικός της κανονισμός δεν είχε συμβαδίσει με τα σύγχρονα πρότυπα ψεκαστήρων, ιδιαίτερα για τους οικιστικούς πύργους. Η NFSA τόνισε ότι η Νέα Υόρκη υστερούσε σε σχέση με άλλες πόλεις, ένα μήνυμα που ενισχύθηκε από τα μέσα ενημέρωσης. Η επακόλουθη πίεση οδήγησε στην ταχεία ψήφιση του Τοπικού Νόμου 10, που απαιτούσε ψεκαστήρες σε όλα τα νέα κτίρια κατοικιών με τέσσερις ή περισσότερες μονάδες. Επιπλέον, τα υπάρχοντα κτίρια που υφίστανται σημαντικές ανακαινίσεις έπρεπε να εξοπλιστούν με ψεκαστήρες. Αυτή η περίπτωση καταδεικνύει πώς η ευθυγράμμιση της υπεράσπισης της πυρασφάλειας με την ταυτότητα των πολιτών - και η έμφαση στη συγκριτική υστέρηση μιας πόλης - μπορεί να οδηγήσει αποτελεσματικά σε αλλαγή πολιτικής.

Νομοθεσία για τον Κοινοτικό Σχεδιασμό με Ψεκαστήρες

Πέρα από τους κανονισμούς που επιβάλλουν την εγκατάσταση ψεκαστήρων με βάση το μέγεθος του κτιρίου, τη χρήση ή το φορτίο των ενοίκων, όπως ένας πρότυπος κώδικας, ορισμένοι κανονισμοί έχουν υιοθετήσει μια ευρύτερη προσέγγιση ενσωματώνοντας στρατηγικές κοινοτικού σχεδιασμού και προσφέροντας κίνητρα για την ενθάρρυνση της εγκατάστασης ψεκαστήρων.

Ένα από τα δείγματα διατάξεων που περιλαμβάνονται στο Παράρτημα Α.2 του «Οδηγού για την Προώθηση Συστημάτων Αυτόματων Πυροσβεστικών Καταιονισμών: Ένας Χάρτης Πορείας για την Υπεράσπιση» που μπορείτε να κατεβάσετε προέρχεται από την πόλη San Buenaventura (Ventura) της Καλιφόρνια, και χρονολογείται από τα τέλη της δεκαετίας του 1970. Προηγείται της διάταξης μια έκθεση με τίτλο «Έλεγχος του Κόστους Πυροπροστασίας στην πόλη San Buenaventura», η οποία εκπονήθηκε από τον αρχηγό της πυροσβεστικής υπηρεσίας της πόλης ως μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου πυροπροστασίας της κοινότητας.

Το διάταγμα επιβάλλει την εγκατάσταση συστημάτων καταιονισμού σε όλα τα κτίρια με συνολική επιφάνεια άνω των 5.000 τετραγωνικών ποδιών (464 τ.μ.). Αποτελεί ένα ισχυρό παράδειγμα για το πώς να παρουσιάζεται αποτελεσματικά η προτεινόμενη νομοθεσία για τους καταιονισμούς σε ένα τοπικό διοικητικό όργανο. Αναγνωρίζοντας ότι μεγάλο μέρος της αντίστασης σε τέτοιες εντολές προερχόταν από παραπληροφόρηση, ο αρχηγός της πυροσβεστικής αντιμετώπισε προληπτικά κοινές ανησυχίες και ενέταξε το διάταγμα σε ένα ευρύτερο, στρατηγικό σχέδιο για την πυρασφάλεια της κοινότητας.

Μία από τις πρώτες κοινότητες που χρησιμοποίησαν πυροσβεστικούς ψεκαστήρες ως σημαντικό εργαλείο στο γενικό τους σχέδιο ήταν η πόλη του Φρέσνο στην Καλιφόρνια το 1961. Μια μεγάλη πυρκαγιά στο κέντρο της πόλης οδήγησε τον αρχηγό της πυροσβεστικής να προτείνει την προστασία όλων των καταστημάτων λιανικής άνω των 929 τ.μ. με αυτόματα συστήματα ψεκαστήρων. Ένα διάταγμα εκείνου του έτους βελτιώθηκε περαιτέρω μερικές φορές, απαιτώντας τελικά την αναβάθμιση όλων των υφιστάμενων κτιρίων στην κεντρική επιχειρηματική περιοχή άνω των 464 τ.μ. με ψεκαστήρες χωρίς εξαιρέσεις. Με όλα τα νέα κτίρια να απαιτείται επίσης ψεκασμός, το 95% της επιφάνειας του δαπέδου στην κεντρική επιχειρηματική περιοχή του Φρέσνο είχε εξοπλιστεί με προστασία ψεκαστήρων μέχρι το 1981.

Η νομοθεσία μπορεί επίσης να προωθήσει, αντί να επιβάλει, τη χρήση ψεκαστήρων μέσω κινήτρων. Ο Ομοσπονδιακός Νόμος για την Πυρασφάλεια Ξενοδοχείων και Μοτέλ των ΗΠΑ του 1990 απαιτούσε από τις πολιτείες να προσδιορίζουν τα ξενοδοχεία που πληρούν συγκεκριμένα πρότυπα πυρασφάλειας, συμπεριλαμβανομένων των ψεκαστήρων σε κτίρια άνω των τριών ορόφων. Δημιουργήθηκε και κοινοποιήθηκε σε ομοσπονδιακές υπηρεσίες ένας εθνικός κατάλογος, ενθαρρύνοντας τους υπαλλήλους να διαμένουν μόνο σε συμμορφούμενα ακίνητα. Αυτή η προσέγγιση χρησιμοποίησε την ομοσπονδιακή αγοραστική δύναμη για να προωθήσει την εθελοντική υιοθέτηση μέτρων πυρασφάλειας χωρίς να επιβάλει άμεσες εντολές.

Φορολογικά Κίνητρα για Ψεκαστήρες μέσω Νομοθεσίας

Ένα άλλο από τα δείγματα νομοθεσίας που αναδημοσιεύονται στο Παράρτημα Α.2 του «Οδηγού για την Προώθηση Συστημάτων Αυτόματων Πυροσβεστικών Καταιονισμών: Ένας Οδικός Χάρτης για την Υπεράσπιση» είναι το Νομοσχέδιο 648 της Βουλής των Αντιπροσώπων της Αλάσκας, το οποίο υπογράφηκε από τον Κυβερνήτη της Αλάσκας το 1980. Αυτή η νομοθεσία παρείχε φορολογικά κίνητρα σε ιδιοκτήτες ακινήτων που εγκατέστησαν εγκεκριμένα συστήματα πυροπροστασίας.

Ένα από τα πιο σημαντικά και γνωστά νομοθετήματα με φορολογικά κίνητρα για την εγκατάσταση συστημάτων καταιονισμού στις ΗΠΑ είναι ο Νόμος περί Κινήτρων για τους Καταιονισμούς Πυρκαγιάς (FSIA). Εισήχθη μετά την πυρκαγιά στο νυχτερινό κέντρο Station το 2003 και είχε ως στόχο να ενθαρρύνει τους ιδιοκτήτες ακινήτων να ανακαινίσουν κτίρια με συστήματα καταιονισμού προσφέροντας σημαντικά φορολογικά οφέλη. Προηγουμένως, οι εγκαταστάσεις καταιονισμού αντιμετωπίζονταν ως μακροπρόθεσμες κεφαλαιουχικές βελτιώσεις, με τις εκπτώσεις να κατανέμονται σε 27,5 έως 39 χρόνια. Αυτό άλλαξε με την αναθεώρηση του φορολογικού κώδικα των ΗΠΑ το 2017, η οποία επέτρεπε στις μικρές επιχειρήσεις να εκπίπτουν έως και 1 εκατομμύριο δολάρια κατά το πρώτο έτος για τις επιλέξιμες βελτιώσεις, συμπεριλαμβανομένων των συστημάτων καταιονισμού. Μέσω του Νόμου CARES του 2021, οι επιχειρήσεις οποιουδήποτε μεγέθους είχαν τη δυνατότητα να εκπίπτουν πλήρως το κόστος του συστήματος καταιονισμού εάν ο εξοπλισμός τέθηκε σε λειτουργία μεταξύ Σεπτεμβρίου 2021 και Ιανουαρίου 2023. Αυτή η σειρά νομοθετικών αλλαγών σηματοδότησε μια σημαντική μετατόπιση στη χρήση φορολογικών κινήτρων για την προώθηση της πυρασφάλειας μέσω της υιοθέτησης των καταιονισμών.

Παρακολουθήστε την επόμενη ανάρτηση ιστολογίου αυτής της σειράς που βασίζεται στον Οδηγό. Επισημαίνει τα περιεχόμενα του κεφαλαίου ένατο, «Μείωση του κόστους συστήματος με πρότυπα εγκατάστασης».

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με στρατηγικές για την προώθηση της ευρύτερης χρήσης αυτόματων συστημάτων πυρόσβεσης, εισαγάγετε τη διεύθυνση email σας παραπάνω για να κατεβάσετε τον πλήρη «Οδηγό για την Προώθηση Συστημάτων Αυτόματων Συστημάτων Πυρόσβεσης: Ένας Χάρτης Πορείας για την Υπεράσπιση».