Οι πόλεις σε όλο τον κόσμο αναπτύσσονται ραγδαία. Περισσότεροι από τους μισούς ανθρώπους στη Γη ζουν πλέον σε αστικές περιοχές και αυτός ο αριθμός αυξάνεται κάθε χρόνο. Καθώς οι πόλεις μεγαλώνουν και υψώνονται, αυξάνεται και ο κίνδυνος πυρκαγιάς. Οι πυκνοί πληθυσμοί, τα ψηλά κτίρια και οι πολύπλοκες υποδομές καθιστούν την καταπολέμηση της πυρκαγιάς πιο δύσκολη και πιο δαπανηρή όταν εξαπλώνεται.

Τα ενεργά συστήματα πυροπροστασίας, ειδικά τα αυτόματα συστήματα πυρόσβεσης, είναι ένα από τα πιο αποδεδειγμένα εργαλεία που διαθέτουμε για να αντιμετωπίσουμε αυτήν την πρόκληση. Δεδομένα δεκαετιών από την Εθνική Ένωση Πυροπροστασίας (NFPA) και άλλους κορυφαίους οργανισμούς δείχνουν ότι τα συστήματα πυρόσβεσης σώζουν ζωές, προστατεύουν περιουσίες και μειώνουν το βάρος στις πυροσβεστικές υπηρεσίες. Δεν αποτελούν απλώς ένα χαρακτηριστικό κτιρίου. Είναι μια υποδομή δημόσιας ασφάλειας.

Αυτό το άρθρο εξετάζει γιατί η ενεργητική πυροπροστασία είναι σημαντική για την επόμενη γενιά πόλεων, τι μας λένε τα δεδομένα και πώς σχεδιάζονται έργα μεγαλουπόλεων όπως το NEOM στη Σαουδική Αραβία λαμβάνοντας υπόψη αυτές τις προκλήσεις. Διερευνά επίσης τα εργαλεία πολιτικής που μπορούν να χρησιμοποιήσουν οι κοινότητες και οι κυβερνήσεις για να καταστήσουν τους πυροσβεστικούς ψεκαστήρες τυποποιημένη πρακτική παντού όπου ζουν και εργάζονται οι άνθρωποι.

Η Πρόκληση της Αστικής Πυρκαγιάς

Τα Ηνωμένα Έθνη προβλέπουν ότι έως το 2050, σχεδόν το 70% του παγκόσμιου πληθυσμού θα ζει σε πόλεις. Πολλές από αυτές τις πόλεις θα βρίσκονται σε αναπτυσσόμενες περιοχές της Ασίας, της Αφρικής και της Μέσης Ανατολής, όπου η αστική ανάπτυξη ξεπερνά την ικανότητα των τοπικών κυβερνήσεων να κατασκευάσουν και να επιβάλουν υποδομές πυρασφάλειας.

Αυτή η τάση δημιουργεί αυτό που οι επαγγελματίες πυρασφάλειας ονομάζουν «χάσμα κινδύνου πυρκαγιάς». Καθώς τα κτίρια ψηλώνουν, οι γειτονιές πυκνώνουν και οι πληθυσμοί αυξάνονται. Οι συνέπειες ενός μόνο συμβάντος πυρκαγιάς γίνονται πιο σοβαρές. Μια πυρκαγιά που μπορεί να περιοριστεί σε ένα δωμάτιο σε ένα καλά προστατευμένο κτίριο μπορεί να εξαπλωθεί σε ορόφους και διαδρόμους σε ένα μη προστατευμένο κτίριο, θέτοντας σε κίνδυνο χιλιάδες ζωές.

Η τραγωδία της πυρκαγιάς στον Πύργο Γκρένφελ στο Λονδίνο το 2017, η οποία στοίχισε τη ζωή σε 72 ανθρώπους, έστρεψε την παγκόσμια προσοχή σε αυτούς τους κινδύνους. Κατέδειξε τι συμβαίνει όταν τα συστήματα πυρασφάλειας, συμπεριλαμβανομένης της ενεργητικής πυρόσβεσης, απουσιάζουν ή είναι ανεπαρκή σε πολυώροφα κτίρια κατοικιών.

Η πυροσβεστική μηχανική στις αστικές περιοχές πρέπει να αντιμετωπίζει αυτές τις πραγματικότητες από τα πρώτα στάδια του σχεδιασμού. Η πυρασφάλεια δεν μπορεί να αποτελεί δεύτερη σκέψη. Πρέπει να ενσωματωθεί στο σχεδιασμό των πόλεων και των κτιρίων από την αρχή.

Μια νέα κατηγορία αστικής ανάπτυξης αναδύεται: η σχεδιασμένη μεγαλούπολη. Πρόκειται για αστικά περιβάλλοντα μεγάλης κλίμακας που συχνά σχεδιάζονται με στόχους που περιλαμβάνουν τη βιωσιμότητα, την ενσωμάτωση της τεχνολογίας και το σύγχρονο βιοτικό επίπεδο. Συγκεκριμένα, η Μέση Ανατολή έχει γίνει κέντρο για αυτά τα είδη βιοτικών περιβαλλόντων.

Το έργο NEOM της Σαουδικής Αραβίας είναι ένα από τα πιο γνωστά παραδείγματα. Αρχικά σχεδιασμένο ως μια γραμμική πόλη 170 χλμ. (106 μιλίων) γνωστή ως The Line, το NEOM αποτελεί μέρος του σχεδίου Vision 2030 της Σαουδικής Αραβίας για τη διαφοροποίηση της οικονομίας της και τον εκσυγχρονισμό των υποδομών της. Ενώ το έργο έχει μειωθεί σημαντικά σε σχέση με τις αρχικές του φιλοδοξίες, με μια πρώτη φάση περίπου 2,4 χλμ. (1,5 μιλίων) να έχει προγραμματιστεί να ολοκληρωθεί έως το 2030, αντιπροσωπεύει μια σοβαρή προσπάθεια να επαναπροσδιορίσουμε τι μπορεί να είναι μια πόλη.

Άλλα έργα-ορόσημα του Vision 2030 περιλαμβάνουν την τουριστική ανάπτυξη της Red Sea Global, την Qiddiya, έναν προορισμό ψυχαγωγίας και αθλητισμού, και την Diriyah Gate, έναν χώρο πολιτιστικής κληρονομιάς που αποκαθίσταται με σύγχρονες υποδομές. Κάθε έργο περιλαμβάνει σύνθετες, μεγάλης κλίμακας κατασκευές που απαιτούν προηγμένο σχεδιασμό πυρασφάλειας και ασφάλειας ζωής.

Τι δείχνουν τα δεδομένα: Αποτελεσματικότητα των πυροσβεστικών συστημάτων ψεκαστήρων

Τα στοιχεία για την αποτελεσματικότητα των πυροσβεστικών συστημάτων καταιονισμού είναι συντριπτικά. Προέρχονται από δεκαετίες δεδομένων πυρκαγιών στον πραγματικό κόσμο που συλλέγονται από οργανισμούς όπως η NFPA, η Εθνική Ένωση Καταιονισμού Πυρκαγιών (NFSA), η Αμερικανική Ένωση Καταιονισμού Πυρκαγιών (AFSA) και η Συμμαχία Καταιονισμού Πυρκαγιών Οικιακής Χρήσης (HFSC). Οι αριθμοί λένε μια σαφή εικόνα.

  • 87% χαμηλότερο ποσοστό θνησιμότητας πολιτών σε ακίνητα με συστήματα ποτίσματος σε σύγκριση με εκείνα χωρίς συστήματα ποτίσματος.

  • 67% χαμηλότερο ποσοστό τραυματισμών πυροσβεστών στον χώρο της πυρκαγιάς σε εγκαταστάσεις με καταιονισμό

  • 27% χαμηλότερο ποσοστό τραυματισμών πολιτών σε σύγκριση με πυρκαγιές χωρίς ψεκαστήρες

Μεταξύ 2010 και 2014, οι πυρκαγιές σε ακίνητα χωρίς συστήματα ποτίσματος σκότωσαν κατά μέσο όρο 2.660 άτομα ετησίως μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτός ο αριθμός είναι πάνω από 60 φορές μεγαλύτερος από τον μέσο ετήσιο αριθμό ανθρώπων που σκοτώθηκαν σε πυρκαγιές όπου υπήρχαν συστήματα ποτίσματος. Αυτοί οι αριθμοί αντικατοπτρίζουν ένα συνεπές μοτίβο που παρατηρείται σε πολλαπλές περιόδους αναφοράς της NFPA.

  • Μείωση της μέσης απώλειας περιουσίας κατά 30-70% σε πυρκαγιές όπου υπάρχουν ψεκαστήρες (NFPA)

Οι ζημιές σε περιουσιακά στοιχεία ποικίλλουν ανάλογα με τον τύπο πληρότητας, αλλά το συνολικό μοτίβο είναι σαφές. Τα στοιχεία της NFPA δείχνουν ότι οι θάνατοι πολιτών ανά χίλιες πυρκαγιές μειώνονται κατά 60% σε εγκαταστάσεις παραγωγής, 74% σε καταστήματα και γραφεία, 75% σε εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης και 91% σε ξενοδοχεία και μοτέλ όταν υπάρχουν συστήματα καταιονισμού.

Η μέση απώλεια περιουσίας ανά πυρκαγιά είναι επίσης σημαντικά χαμηλότερη σε κτίρια με ψεκαστήρα. Για τα ξενοδοχεία και τα μοτέλ, τα στοιχεία της NFPA δείχνουν μέσες απώλειες 5.900 δολαρίων σε κτίρια με ψεκαστήρα σε σύγκριση με 13.400 δολάρια σε κτίρια χωρίς ψεκαστήρα, μια διαφορά 56%. Αυτές οι εξοικονομήσεις είναι σημαντικές όχι μόνο για τους μεμονωμένους ιδιοκτήτες ακινήτων, αλλά και για τους ασφαλιστές, τις κοινότητες και την ευρύτερη οικονομία.

Ένα από τα πιο σημαντικά αποτελέσματα των αυτόματων πυροσβεστικών συστημάτων καταιονισμού είναι η ικανότητά τους να διατηρούν τις φωτιές σε μικρό μέγεθος. Όταν ενεργοποιείται ένας ψεκαστήρας, το κάνει γρήγορα, ανταποκρινόμενος στη θερμότητα του δωματίου όπου ξεκινά η φωτιά. Στις περισσότερες περιπτώσεις, χρειάζονται μόνο ένας ή δύο ψεκαστήρες για τον έλεγχο της φωτιάς.

  • Το 96-97% των πυρκαγιών περιορίζονται στο δωμάτιο από το οποίο προήλθαν όταν υπάρχουν ψεκαστήρες.

  • Το 90%+ των πυρκαγιών ελέγχθηκαν από 6 ή λιγότερα συστήματα καταιονισμού νερού (sprinklers) όλων των αναφερόμενων περιστατικών

Αυτό το φαινόμενο περιορισμού είναι ιδιαίτερα σημαντικό σε πυκνά αστικά περιβάλλοντα. Μια πυρκαγιά που περιορίζεται σε ένα δωμάτιο αποτελεί μια διαχειρίσιμη έκτακτη ανάγκη. Μια πυρκαγιά που εξαπλώνεται σε πολλαπλούς ορόφους ενός πολυώροφου κτιρίου αποτελεί πιθανή καταστροφή. Οι ψεκαστήρες είναι το πιο αξιόπιστο εργαλείο που διατίθεται για την πρόληψη της κλιμάκωσης.

Τα συστήματα ποτίσματος χρησιμοποιούν επίσης πολύ λιγότερο νερό από τους πυροσβεστικούς σωλήνες. Αυτό σημαίνει λιγότερες ζημιές από το νερό στο κτίριο και τα περιεχόμενά του, καθώς και λιγότερη επιβάρυνση στις υποδομές ύδρευσης.

Τα πυροσβεστικά συστήματα καταιονισμού είναι εξαιρετικά αξιόπιστα όταν εγκαθίστανται και συντηρούνται σωστά. Τα δεδομένα της NFPA δείχνουν ότι τα συστήματα καταιονισμού λειτούργησαν στο 91% των αναφερόμενων πυρκαγιών σε κτίρια όπου υπήρχαν. Στο μικρό ποσοστό των περιπτώσεων όπου δεν λειτούργησαν, η πιο συνηθισμένη αιτία ήταν ότι το σύστημα είχε απενεργοποιηθεί χειροκίνητα και όχι ότι είχε υποστεί μηχανική βλάβη.

Αυτό το ιστορικό αξιοπιστίας εκτείνεται σε περισσότερα από 150 χρόνια χρήσης. Τα αυτόματα συστήματα πυρόσβεσης χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1874. Έκτοτε, έχουν βελτιωθεί μέσω χιλιάδων εφαρμογών σε πραγματικές συνθήκες, εργαστηριακών δοκιμών και προτύπων κύκλων ανάπτυξης. Το αποτέλεσμα είναι μια τεχνολογία που είναι αποδεδειγμένη και βελτιώνεται συνεχώς.

Ενεργητική Πυροπροστασία σε Σχεδιασμό Μεγαπόλεων

Οι παραδοσιακοί οικοδομικοί κανονισμοί καθορίζουν ακριβείς απαιτήσεις: αυτόν τον τύπο τοίχου, αυτόν τον τύπο πόρτας και αυτήν την περιοχή κάλυψης με ψεκαστήρες. Η πυρασφάλεια με βάση την απόδοση είναι μια διαφορετική προσέγγιση. Ορίζει τους στόχους, όπως η ασφάλεια των ενοίκων και ο περιορισμός της εξάπλωσης της φωτιάς, και επιτρέπει στους μηχανικούς να σχεδιάζουν συστήματα που επιτυγχάνουν αυτούς τους στόχους ακόμη και σε μη παραδοσιακά κτίρια.

Αυτή η προσέγγιση είναι απαραίτητη για έργα όπως το NEOM και άλλες αναπτύξεις μεγαλουπόλεων, οι οποίες συχνά διαθέτουν αρχιτεκτονικές μορφές και πρότυπα κατοίκησης που δεν εντάσσονται πλήρως στις τυπικές κατηγορίες κώδικα. Μια γραμμική πόλη ύψους 500 μέτρων (1.640 ποδιών) χωρίς δρόμους, για παράδειγμα, αντιμετωπίζει προκλήσεις εκκένωσης και καταστολής πυρκαγιών που κανένας υφιστάμενος κανονιστικός κώδικας δεν αντιμετωπίζει πλήρως.

Οι στρατηγικές που βασίζονται στην απόδοση συνήθως συνδυάζουν διάφορα εργαλεία: λογισμικό μοντελοποίησης πυρκαγιάς που προσομοιώνει τον τρόπο με τον οποίο θα αναπτυχθεί μια πυρκαγιά και τον τρόπο με τον οποίο θα κινηθεί ο καπνός, ανάλυση εξόδου που μοντελοποιεί τον τρόπο με τον οποίο θα εκκενώσουν οι ένοικοι και σχεδιασμό συστήματος καταστολής που ταιριάζει με τους συγκεκριμένους κινδύνους κάθε χώρου. Η ενεργητική πυροπροστασία, συμπεριλαμβανομένων των συστημάτων καταιονισμού, είναι κεντρικής σημασίας για σχεδόν κάθε στρατηγική πυρασφάλειας που βασίζεται στην απόδοση για σύνθετα κτίρια.

Το NEOM αντιπροσωπεύει ένα από τα πιο φιλόδοξα έργα αστικού σχεδιασμού που έχουν επιχειρηθεί ποτέ. Ακόμα και στην περιορισμένη του μορφή, η πρώτη φάση του The Line έχει σχεδιαστεί για να στεγάσει έως και 200.000 κατοίκους σε ένα συμπαγές, κάθετα ενσωματωμένο περιβάλλον. Η απουσία παραδοσιακών δρόμων και οχημάτων αλλάζει ολόκληρο τον τρόπο αντιμετώπισης της πυρκαγιάς. Χωρίς πυροσβεστικά οχήματα, η πυρόσβεση πρέπει να ενσωματωθεί στο ίδιο το κτίριο.

Αυτό καθιστά τα ενεργά συστήματα πυροπροστασίας όχι μόνο επιθυμητά αλλά και απαραίτητα. Σε ένα περιβάλλον όπου η παραδοσιακή αντίδραση της πυροσβεστικής υπηρεσίας δεν είναι δυνατή με τη συμβατική έννοια, οι ψεκαστήρες και άλλα ενσωματωμένα συστήματα καταστολής γίνονται η κύρια γραμμή άμυνας. Ο σχεδιασμός του The Line απαιτεί αυτό που οι επαγγελματίες πυρασφάλειας περιγράφουν ως προηγμένη μοντελοποίηση πυρκαγιάς και καπνού, μοναδικές έννοιες ελέγχου καπνού και προσεκτική ενσωμάτωση με τους διεθνείς κώδικες.

Τα έργα μεγαλουπόλεων της Σαουδικής Αραβίας πλοηγούνται επίσης σε ένα πολύπλοκο κανονιστικό περιβάλλον. Οι κατασκευαστές πρέπει να συμμορφώνονται με τον Κώδικα Δόμησης της Σαουδικής Αραβίας (SBC) και τον Κώδικα Πυρασφάλειας της Σαουδικής Αραβίας (SFC), ενώ παράλληλα να ανταποκρίνονται στις προσδοκίες των διεθνών επενδυτών και ενοίκων που είναι εξοικειωμένοι με τα πρότυπα του NFPA και του Διεθνούς Κώδικα Δόμησης. Αυτό το περιβάλλον πολλαπλών κωδίκων δίνει έμφαση στις προσεγγίσεις που βασίζονται στην απόδοση και στα συστήματα πυροπροστασίας που αναγνωρίζονται παγκοσμίως.

Οι σχεδιασμένες μεγαλουπόλεις αντιμετωπίζουν μια σειρά από προκλήσεις πυρασφάλειας που διαφέρουν από εκείνες των πόλεων που αναπτύχθηκαν οργανικά κατά τη διάρκεια δεκαετιών. Η κατανόηση αυτών των προκλήσεων είναι το πρώτο βήμα για την αποτελεσματική αντιμετώπισή τους.

  • Πρόσβαση έκτακτης ανάγκης: Χωρίς τα παραδοσιακά οδικά δίκτυα και τους δρόμους πρόσβασης με πυροσβεστικό εξοπλισμό, η καταστολή πρέπει να ενσωματωθεί από την αρχή. Τα ενεργά συστήματα γίνονται το κύριο και όχι δευτερεύον μέσο ελέγχου της πυρκαγιάς.

  • Κάθετη εκκένωση: Τα πολυώροφα κτίρια απαιτούν από τους ενοίκους να κατεβαίνουν πολλούς ορόφους για να φτάσουν σε ασφαλή περιοχή. Τα συστήματα ψεκαστήρων κερδίζουν χρόνο ελέγχοντας τη φωτιά και περιορίζοντας τον καπνό, δίνοντας στους ενοίκους περισσότερο χρόνο για να εκκενώσουν.

  • Σύνθετοι χώροι μικτής χρήσης: Οι μεγάλες πόλεις συχνά συνδυάζουν οικιστικές, εμπορικές και ψυχαγωγικές λειτουργίες στην ίδια δομή. Κάθε τύπος χρήσης έχει διαφορετικά φορτία πυρκαγιάς και προφίλ κινδύνου που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά τον σχεδιασμό του συστήματος.

  • Σήραγγες και υπόγειες υποδομές: Πολλές σχεδιαζόμενες μεγαλουπόλεις περιλαμβάνουν υπόγειες μεταφορές και διαδρόμους κοινής ωφέλειας. Αυτοί οι χώροι απαιτούν εξειδικευμένα συστήματα καταστολής και ελέγχου καπνού.

  • Κλίμακα πληθυσμού: Ένα μεμονωμένο συμβάν σε μια πυκνοκατοικημένη μεγαλούπολη μπορεί να επηρεάσει δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους. Οι συνέπειες μιας αστοχίας στην πυρασφάλεια είναι αναλογικά μεγαλύτερες από ό,τι σε συμβατικά κτίρια.

Οι αναδυόμενες μεγαλουπόλεις είναι επίσης «έξυπνες» πόλεις, που σημαίνει ότι χρησιμοποιούν ψηφιακή τεχνολογία για τη διαχείριση της ενέργειας, των μεταφορών και των υπηρεσιών. Τα συστήματα πυρασφάλειας αποτελούν ολοένα και περισσότερο μέρος αυτής της έξυπνης υποδομής. Η μοντελοποίηση πληροφοριών κτιρίου (BIM) επιτρέπει στους μηχανικούς να σχεδιάζουν και να απεικονίζουν συστήματα πυροπροστασίας στο πλήρες πλαίσιο των λειτουργιών ενός κτιρίου πριν από την έναρξη της κατασκευής.

Τα ενσωματωμένα συστήματα πυρανίχνευσης μπορούν να επικοινωνούν με συστήματα διαχείρισης κτιρίων για τον έλεγχο της διαχείρισης του αέρα, την αύξηση της πίεσης στα κλιμακοστάσια, την ενεργοποίηση ειδοποιήσεων εκκένωσης και την αυτόματη ειδοποίηση των υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης. Όταν αυτά τα έξυπνα συστήματα συνδυάζονται με αξιόπιστη ενεργή καταστολή πυρκαγιάς, το αποτέλεσμα είναι ένα οικοσύστημα πυρασφάλειας που είναι ταχύτερο, καλύτερα συντονισμένο και πιο αποτελεσματικό από οποιοδήποτε μεμονωμένο σύστημα που λειτουργεί μόνο του.

Κοινοτικός αντίκτυπος και αστικός σχεδιασμός

Τα οφέλη των πυροσβεστικών συστημάτων καταιονισμού εκτείνονται πέρα από τα κτίρια όπου είναι εγκατεστημένα. Όταν μια κοινότητα έχει εκτεταμένη κάλυψη με συστήματα καταιονισμού, ολόκληρο το προφίλ κινδύνου πυρκαγιάς αυτής της κοινότητας αλλάζει.

Ο Συνασπισμός Οικιακών Πυροσβεστικών Συστημάτων έχει καταγράψει τη σχέση μεταξύ της υιοθέτησης των συστημάτων πυρόσβεσης και της μείωσης του κινδύνου πυρκαγιάς στην ευρύτερη κοινότητα. Οι κοινότητες με υψηλότερα ποσοστά εγκατάστασης οικιακών συστημάτων πυρόσβεσης παρουσιάζουν χαμηλότερα ποσοστά θνησιμότητας από πυρκαγιές, λιγότερες ασφαλιστικές απαιτήσεις που σχετίζονται με πυρκαγιές και μειωμένη ζήτηση για υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης. Αυτό δεν είναι μόνο ένα όφελος σε επίπεδο κτιρίου. Είναι ένα αποτέλεσμα δημόσιας υγείας.

Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό στις αναδυόμενες μεγαλουπόλεις και στις αναπτυσσόμενες αστικές περιοχές όπου οι υποδομές δημόσιας ασφάλειας ενδέχεται να μην ανταποκρίνονται ακόμη στην κλίμακα της αστικής ανάπτυξης. Η ενσωμάτωση ενεργητικής πυροπροστασίας από την αρχή είναι πολύ πιο οικονομικά αποδοτική από την προσπάθεια κλιμάκωσης της ικανότητας αντιμετώπισης καταστάσεων έκτακτης ανάγκης ώστε να συμβαδίζει με την απροστάτευτη ανάπτυξη.

Στο πλαίσιο των στόχων μηδενικών εκπομπών και βιωσιμότητας που έχουν υιοθετήσει πολλές μεγαλουπόλεις με σχέδια, αυτό το περιβαλλοντικό προφίλ είναι σχετικό. Τα συστήματα ποτίσματος είναι συμβατά με τις ευρύτερες δεσμεύσεις βιωσιμότητας έργων όπως το NEOM και το Red Sea Global Development.

Πολιτική, Εντολές και Υιοθέτηση από την Κοινότητα

Η υποχρεωτική εγκατάσταση συστημάτων πυρόσβεσης με καταιονισμό ακολουθεί ιστορικά τις μεγάλες πυρκαγιές. Η πυρκαγιά στον Πύργο Γκρένφελ του Λονδίνου το 2017, η οποία σκότωσε 72 ανθρώπους, οδήγησε την κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου να απαιτήσει συστήματα πυρόσβεσης σε νέα κτίρια κατοικιών ύψους άνω των 11 μέτρων στην Αγγλία. Η Σκωτία προχώρησε ένα βήμα παραπέρα, απαιτώντας συστήματα πυρόσβεσης σε όλα τα νέα κτίρια κατοικιών. Η Ουαλία τα είχε ήδη επιβάλει σε όλα τα νέα σπίτια.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η πυρκαγιά του 2003 στο νυχτερινό κέντρο Station στο Ρόουντ Άιλαντ, η οποία στοίχισε τη ζωή σε 100 ανθρώπους, οδήγησε στην ταχεία ψήφιση του Ολοκληρωμένου Νόμου περί Πυρασφάλειας του 2003. Αυτός ο νόμος απαιτούσε την εγκατάσταση ψεκαστήρων σε όλα τα υπάρχοντα νυχτερινά κέντρα με χωρητικότητα άνω των 150 ατόμων, κατάργησε τις εξαιρέσεις για τους ψεκαστήρες για τα παλαιότερα κτίρια και υιοθέτησε τον Κώδικα Ασφάλειας Ζωής της NFPA σε ολόκληρη την πολιτεία.

Αυτά τα παραδείγματα μοιράζονται ένα κοινό μοτίβο: μια καταστροφική πυρκαγιά δημιουργεί δημόσια ζήτηση για αλλαγή, η οποία δίνει στους νομοθέτες την πολιτική βούληση να δράσουν. Ιδανικά, οι κοινότητες υιοθετούν απαιτήσεις για συστήματα ψεκαστήρων πριν συμβούν τραγωδίες. Αλλά η κατανόηση αυτού του μοτίβου βοηθά τους υποστηρικτές να υποστηρίξουν την προληπτική πολιτική.

Μία από τις πιο διδακτικές μελέτες περίπτωσης στην πολιτική για τους ψεκαστήρες προέρχεται από την Καλιφόρνια. Το 1979, η πόλη του Σαν Κλεμέντε έγινε η πρώτη πόλη στις Ηνωμένες Πολιτείες που απαιτούσε την εγκατάσταση ψεκαστήρων υδάτων σε όλα τα νέα σπίτια. Τα επόμενα 20 χρόνια, 150 κοινότητες της Καλιφόρνια έχουν υιοθετήσει παρόμοιες διατάξεις. Το 2010, η Καλιφόρνια θέσπισε μια πολιτειακή εντολή για τους ψεκαστήρες υδάτων σε οικίες, η οποία τέθηκε σε ισχύ το 2011.

Οι ανησυχίες ότι η εντολή θα επιβράδυνε την κατασκευή κατοικιών αποδείχθηκαν αβάσιμες. Κατά τα πρώτα τρία χρόνια μετά την έναρξη ισχύος του νόμου, η Καλιφόρνια κατασκεύασε πάνω από 130.000 μονοκατοικίες και 150.000 πολυκατοικίες. Η πυρασφάλεια και η ανάπτυξη κατοικιών αποδείχθηκαν πλήρως συμβατές.

Άλλες δικαιοδοσίες έχουν ακολουθήσει παρόμοιες οδούς. Η πόλη της Νέας Υόρκης ψήφισε τον Τοπικό Νόμο 10 στα τέλη της δεκαετίας του 1990, ο οποίος απαιτούσε την εγκατάσταση ψεκαστήρων σε όλα τα νέα κτίρια κατοικιών με τέσσερις ή περισσότερες μονάδες. Πόλεις σε όλη τη χώρα έχουν υιοθετήσει παρόμοιες απαιτήσεις, συχνά ακολουθώντας το παράδειγμα των γειτονικών κοινοτήτων.

Δεν είναι κάθε κοινότητα έτοιμη να επιβάλει την εγκατάσταση συστημάτων καταιονισμού. Για αυτές τις δικαιοδοσίες, τα φορολογικά κίνητρα και άλλες προσεγγίσεις που βασίζονται στην αγορά μπορούν να επιταχύνουν την υιοθέτηση. Το νομοσχέδιο 648 της Βουλής των Αντιπροσώπων της Αλάσκας, που ψηφίστηκε σε νόμο το 1980, προσέφερε φορολογικά κίνητρα σε ιδιοκτήτες ακινήτων που εγκατέστησαν εγκεκριμένα συστήματα πυροπροστασίας. Ο νόμος περί κινήτρων για συστήματα καταιονισμού πυρκαγιάς στις ΗΠΑ έχει προτείνει ομοσπονδιακά κίνητρα απόσβεσης φόρων για ιδιοκτήτες κτιρίων που ανακαινίζουν συστήματα καταιονισμού.

Οι κανονισμοί πολεοδομίας της κοινότητας μπορούν επίσης να ενσωματώσουν τους ψεκαστήρες νερού ως μέρος ευρύτερων στρατηγικών διαχείρισης κινδύνου πυρκαγιάς. Η πόλη του Φρέσνο στην Καλιφόρνια χρησιμοποίησε τις απαιτήσεις για τους ψεκαστήρες νερού ως κεντρικό στοιχείο του σχεδίου πυρασφάλειας στο κέντρο της πόλης από το 1961. Μέχρι το 1981, το 95% της επιφάνειας του δαπέδου στην κεντρική επιχειρηματική περιοχή του Φρέσνο διέθετε προστασία από ψεκαστήρες νερού. Το αποτέλεσμα ήταν μια μετρήσιμη μείωση των απωλειών από πυρκαγιές και των απαιτήσεων της πυροσβεστικής υπηρεσίας.

Για τους αναδυόμενους κατασκευαστές και πολεοδόμους μεγαλουπόλεων, το μήνυμα από αυτά τα παραδείγματα είναι σαφές: η ενεργή πυροπροστασία μπορεί να απαιτείται, να παρέχεται κίνητρο ή να ενσωματώνεται στον κοινοτικό σχεδιασμό. Πολλαπλές προσεγγίσεις μπορούν να λειτουργήσουν. Το πιο σημαντικό είναι να δράσουμε έγκαιρα, πριν κατασκευαστούν κτίρια και πριν συμβούν πυρκαγιές.

Η Διεθνής Συμμαχία Καταστολής Πυρκαγιών (IFSA) προωθεί την υιοθέτηση συστημάτων πυροπροστασίας με βάση το νερό παγκοσμίως. Ο Οδηγός της IFSA για την Προώθηση Συστημάτων Αυτόματων Συστημάτων Καταιονισμού Πυρκαγιάς παρέχει έναν πρακτικό χάρτη πορείας για υποστηρικτές, υπεύθυνους χάραξης πολιτικής και επαγγελματίες του κλάδου που θέλουν να προωθήσουν τις απαιτήσεις για τους καταιονισμούς στις κοινότητές τους.

Το έργο της IFSA είναι ιδιαίτερα σημαντικό σε περιοχές όπως η Μέση Ανατολή και η Ασία, όπου η ταχεία αστικοποίηση δημιουργεί νέες προκλήσεις πυρασφάλειας, ενώ τα τοπικά πλαίσια κωδίκων βρίσκονται ακόμη σε εξέλιξη. Τα διεθνή πρότυπα που έχουν αναπτυχθεί από την NFPA, τον ISO και άλλους φορείς παρέχουν μια βάση, αλλά πρέπει να προσαρμόζονται στις τοπικές συνθήκες, να εφαρμόζονται αποτελεσματικά και να υποστηρίζονται από εκπαιδευμένο εργατικό δυναμικό εγκαταστάσεων και επιθεωρήσεων.

Η ανάπτυξη αυτής της ικανότητας, όσον αφορά εκπαιδευμένους εργολάβους, επαγγελματίες επιθεώρησης και δοκιμών και ενημερωμένους υπαλλήλους κωδίκων, είναι εξίσου σημαντική με τους ίδιους τους κώδικες. Μια απαίτηση χωρίς επιβολή και συντήρηση είναι μια υπόσχεση χωρίς προστασία.

Η πορεία προς τα εμπρός

Η ανάγκη για ενεργή πυροπροστασία στις αναδυόμενες μεγαλουπόλεις δεν είναι δεδομένη. Τα δεδομένα είναι σαφή, η τεχνολογία είναι αποδεδειγμένη και τα εργαλεία πολιτικής είναι διαθέσιμα. Αυτό που απομένει είναι η θέληση για δράση.

Για τις προγραμματισμένες μεγαλουπόλεις όπως η NEOM και άλλες αναπτύξεις του Vision 2030, η ευκαιρία είναι μοναδική. Αυτά τα έργα σχεδιάζονται αυτή τη στιγμή. Τα συστήματα πυροπροστασίας που είναι ενσωματωμένα από την αρχή είναι πολύ πιο αποτελεσματικά και πολύ λιγότερο δαπανηρά από τα συστήματα που ανακαινίζονται μετά την κατασκευή. Οι αποφάσεις που λαμβάνονται σήμερα θα καθορίσουν εάν αυτές οι πόλεις είναι πυρασφαλείς για τους ανθρώπους που θα ζουν και θα εργάζονται σε αυτές.

Για τις υπάρχουσες και αναπτυσσόμενες πόλεις σε όλο τον κόσμο, η διαδικασία περιλαμβάνει έναν συνδυασμό ανάπτυξης κώδικα, πολιτικής υποστήριξης, εκπαίδευσης εργατικού δυναμικού και ευαισθητοποίησης του κοινού. Κανένα από αυτά τα βήματα δεν είναι εύκολο, αλλά όλα είναι εφικτά. Οι κοινότητες που έχουν υιοθετήσει αυστηρές απαιτήσεις για συστήματα ποτίσματος αναφέρουν σταθερά καλύτερα αποτελέσματα, λιγότερες απώλειες και μεγαλύτερη ανθεκτικότητα.

Βασικές συστάσεις

  • Ενσωμάτωση απαιτήσεων ενεργητικής πυροπροστασίας στους θεμελιώδεις κώδικες και τα γενικά σχέδια για όλα τα νέα έργα ανάπτυξης μεγαλουπόλεων και μεγάλης κλίμακας.

  • Υιοθετήστε στρατηγικές πυρασφάλειας βασισμένες στην απόδοση για μη παραδοσιακές μορφές κτιρίων, διασφαλίζοντας ότι τα ενεργά συστήματα καταστολής αποτελούν κεντρικό στοιχείο κάθε σχεδιασμού πυρασφάλειας.

  • Χρησιμοποιήστε νομοθεσία, φορολογικά κίνητρα ή διατάξεις κοινοτικού σχεδιασμού για να επιταχύνετε την υιοθέτηση συστημάτων καταιονισμού σε υπάρχοντα οικιστικά και εμπορικά κτίρια.

  • Επενδύστε στην ανάπτυξη του εργατικού δυναμικού, έτσι ώστε να υπάρχουν διαθέσιμοι εκπαιδευμένοι σχεδιαστές, εγκαταστάτες και επαγγελματίες επιθεώρησης και δοκιμών πυροσβεστικών συστημάτων σε περιοχές που βιώνουν ταχεία αστική ανάπτυξη.

  • Δημιουργία διεθνών συνεργασιών για την ανταλλαγή γνώσεων, δεδομένων και βέλτιστων πρακτικών μεταξύ δικαιοδοσιών σε διαφορετικά στάδια ανάπτυξης του κώδικα πυρασφάλειας.